58 Letteratura 



vi. 



Ad Quintum de eodem summo pletore. 



Dicere quae pinxit Raphael,, scis omnia, Quinte: 

 Nescit, quem spernis , maxiraus ille Bato. 



Quae pinxit Raphael, potis es quam dicere sed tu, 

 Tarn potis efficere est maxiraus ille Bato. 



vii. 



Ad eundem pictorem. 



Pulchram Barbadicse faciem vis pingere , Bato; 



Illa velut pingi possit ab arte tua. 

 Tu potis es formam, potis es fortasse colorem; 



Non potis es multas pingere sed veneres, 

 Quae mire captos mulcent dulcedine sensus , 



Quae mire captos illiciunt animos; 

 Quae simul ac micuere, calent circum omnia; nullum 



Non pectus flammis uritur indomitis. 

 Has nec ego possum, quidnam sint dicere, nec tu 



Pietà, quidquid agas , exprimere in tabula. 



Vili. 



Ad eundem se suaque opera laudantem. 



Praestans arte tua, laudo, Bato, quod tibi fidis , 

 Quod pretium tabulis dicis et ipse tuis. 



Tantus nempe opifex , exspectes quid tibi de te, 

 Rebus deqae tuis dixerit Antigenes , 



Aut alius quivis , censuram vindicet ultro , 

 Qui sibi verborum prodigus , arte rudis? 



