Epigrammi del Cwnich 5g 



Non te illis , illos potius tibi credere par est. 

 Ius est ignaros gnarus ut edoceat. 



IX. 



Ad eundem. 



Credis picturae suramum te attingere culmen , 

 Summura quod culmen, Batte, videre nequis? 



Scire nec, immani tractu disjunctus ab ilio, 

 Artis adhuc medio curris ut in spatio, 



Nec tanto prior es nostri pictoribus aevi , 

 Quanto es tot priscis, hercule, posterior? 



x. 



Ad Angelicam Kauphmaniam. 



Ingenio praestans, nulli et non aequa virorum, 

 Antiquas pingis, Kamphias, historias. 



Cuncta vigent , ridentque omni perfusa lepore, 

 Cui prisci, credo, Cecropidae invideant. 



Hoc miram est certe: multo at mirum magis illud; 

 In tanta quod nil foemina laude tumes. 



xi. 



Ad Corneliam Knigt , de tabula 

 ab ea miri/Ice pietà, et Minervce dicata. 



Jure dicas doctee , Cornelia docta, Minervae, 

 Istud Cecropia dignum opus artifìce; 



Jure suo sibi quod Dea vindicat; adfuit ipsa 

 Quae tibi, quaeque tuam duxit amica manura; 



Tarn scite ut possent piugi omnia; tempia Sibyllas, 

 Et lacus, et celsa rupe cadens Anio, 



