ìf)8 Letteratura 



VII I. 



Ad eundem Sacchìnium. 



Magne jaces Sacchine; modi siiuere , morari 



Concita qui possent flumlna, Threicii 

 Vincerò qui cantus Orphei , raptamque vocarc 



Eurydicen auras non semel ad superas ! 

 IVcc prorsus periere tamen, quos candida servat 



Usque sibi aeternis Harmonie frt tabulis ; 

 Undc sibi exemplum saeclis petet omnibus omnis, 



Qui cantu scenam, tempia vel exlrilarat. 



IX. 



De Dominico Cimarosa exploso. 



Cimarosa diu placuit ; nunc displicet Urbi. 



Urbs levis est ? Artem nescit an ille suam ? 

 Ncscit, quae scribat , nuper tam multa doceri 



Ipsa miriflcc visus ab Harmonia ? 

 Urbs levis est; omni magis est Urbs mobilis aura; 



Nec stat , judicio sed natat usque suo; 

 Priscaque si dentur, quaerit nova; si nova dentur, 



Nauseat , atque iteruni vult sibi prisca dari. 



x. 



Tumuìus Blancae Ingamiae. 



Insolabililer raptam luget donius omnis, 



Et questa , assiduis et revocat lacrymis. 

 Inscribi hoc tumulo , satis est. Ingamia Bianca 

 Aetas lune noscat, posterà, quae fuerim. 



