Epigrammi del Cunich ao3 



XXII. 



De eodem. 



Romulea orator loquitur dura multus in urLe , 

 Templaque facundis vocibus alta sonant, 



Et placuisse bonis laus est tua magna; sed hercle 

 Major, Minzoni, est displicuisss malis. 



Illa ■quidcm multis : uni base tibi contigit; unum 

 Probris Ianseni turba proterva petit. 



XXII li 



'Ad v. ci. loannem Gherardum Rossium^ 

 de fabellìs ab eo scriptis. 



Fabellas miro scribis, Gerarde, lepore, 



Ule vel Aesopus Phryx quibus invideat; 

 Callidus ingenio cui nil concedis acuto , 



Quem vincis lceto floridus eloquio: 

 Aeqne, poi, sapiens , multo sed corda legentum • 



Omnigena mulcens blandior illecebra. 

 Utile sic misces dulci, rerumque severa 



Spargis musea largiter ambrosia. 

 Iure igitur plaudit mirans tibi Roma; tuumque 



Nullo non passim nomen in ore sonat. 

 Iure tua cari gaudcmus laude sodales , 



Certamusque tuis nectere serta comis; 

 Atque sinu aureolum gestamus , amice , libellum, 



Atque oculis* penito condimus atque animo. 

 • 



