Repubblica, di Ciceroni* 8q 



„ diuturnum , qui cognoverit quid sit aeternum ? 

 „ aut gloriosum , qui viderit quara parva sit ter- 

 „ ra , prinmm universa, deinde ea pars ejus, quam 

 „ homines incolant ; quamque nos in exigua ejus par- 

 „ te adfixi , plurimis ignotissimi gentibus, speremus 

 „ tamen nostrum nomen volitare , et vagari latissi— 

 „ sime? Agros vero, et aedifìcia , et pecudes , et im- 

 „ mensum argenti pondus atque auri qui bona nec 

 ,, putare nec appellare soleat , quod earum rerum 

 „ videatur ei levis fructus , exiguus usus, incertus 

 „ dominatus , saepe etiam tetenimorum hominum 

 „ immensa possessio ? Quam est hic fortunatus pu- 

 „ tandus, cui soli vere liceat omnia non quiritium 

 „ sed sapientium jure pio suis vindicare ! nec ci- 

 „ vili nexo , sed communi lege natura , quoe vetat 

 „ ullam rem esse cujusquam nisi ejus , qui tracta- 

 ,, re et uti sciat ; qui imperia consulatusque no- 

 „ stros in necessariis, non in expetendis rebus, mu- 

 ,, neris fungendi gratia subeundos , non praemio- 

 „ rum aut gloriae causa adpetendos putet: qui de- 

 ,, nique , ut Africanum avum meum scribit Gato so- 

 „ litura ease dicere, possit idem de se praedicare, 

 „ nunquam se plus agere, quam nihil cum ageret; 

 „ nunquam minus solum esse , quam cum solus 

 ,, esset. Quis enim putare vere potest plus egisse 

 „ Dionysium tum cum omnia moliendo eripuerit ci- 

 ,, vibus suis libertatem , quam ejus civem Archi- 

 ., medem cum istam ipsam spbaeram, nihil cum age- 

 „ re videretur, de qua modo dicebatur, effecerit? 

 „ Quis autem non magis solos esse , qui in foro 

 „ turbaque qui cum conloqui libeat non habeant , 

 „ quam qui nullo arbitro vel secum ipsi loquan- 

 ,, tur , vel quasi doctissimorum hominum in con- 

 „ cilio adsint , cum eorum inventis scriptisque se 

 „ oblectent? Quis vero divitiorem quemquam putet 



