Epigrammi del Cunich 87 



Magnura opus, haec mirans setas quoti suspicit, setas 



Omnis quod semper posterà suspiciet. 

 Lastus eat , laetus maneat , redeatque , beatos 



Ab sese fieri gaudeat et populos. 

 Scilicet eximiis hsec regibus una voluptas 



Pro cura et factis redditur eximiis. 



XI. 



Ad eumdem de obelisco quirinali. 



Parvus ego statuor celso heic in eolle Quirini t 

 Atque sua Sextus me quoque servat ope ; 



Sarciri , et fractum iussit pulcreque poliri , 

 /Eris et ornari lumino fulgiduli. 



Principis hoec magni laus est non ultima , eurans 

 Grandia quod parvum negligit ille nihil. 



XII. 



Ad Io. Antinorum architectum gratulatio. 



Invidile prope iam discerptus dente cruento , 



Crevisti vieta maior ab invidia. 

 Vasta tuae moles arti iam paruit ingens 



Ardua ; quo iussus pectora flexit equus. 

 A borea solis iam se convertit ad ortum 



Inmani docilis corpore Tyndaridas. 

 Roma sonat late plausi! : Salve, inelyte , clamant , 



Salve , opifex , magno digne reperte Pio ; 

 Digne operum ad partes magnorum soepe vocari ( 



Augustus C;esar queis sua posthabeat. 



xln. 



De vite enata e basi marmorea eiusdem obelisco 



Esaxo prodit vitis : gaudete , Quirites t 

 Atque omen lsetis mentibus accipite. 



