V a ma t i' 239 



»» litlus in exiernura romano (*) prestile pulso» 



,, Exilio passim limen piaedulce iubeniur 



«, Linquere , qui summo caput obslrinxere tonanti 



,, Votisj immaduit laerimis , tinxilque sacerdos 



,, Largis ora , genasque exsanguis pallor aravitj 



,, Quaique sibi pudibunda timet , decederà clausa 



,t CogUur exlorri» virgo de sede, noyasque 



,, Heu ! ignara, gradum quo tendat , quserere lerras, 



,, Flebìlibus grayibusque diu Tersala periclis. 



,, Sed tanto rerum yarioque immota paratu 

 ), Perstitlt , alque ingeni speclaclum facta Marini 

 f , Proles ( nec male blanditiis laxayit habenas, 

 ,, Nec se pollicilis rinci tulit: omnia spreYit. 

 ,, Sorte sibi contenti sua, vestigia patrum 

 ,, Pressit, qua raluitque , nec hilum pertulit ultra, 

 ,, Quidquid iuris erat , forma mularier ulla. 

 ,, Hic sccura quics erat, hic dabat olia caclum 

 ,, Dulda largifluens, hic hospes ab hospitc tutus , 

 ,, Atque suis quisquis gaudebat iuribus uli. 



,, age , si quis adhuc precibus locus , exue mentem. 

 ,, Hanc , paler alme, precor; mecum et iam tota Marini 

 ,, Gens effasa tuis pedibus solioque precalur» 

 ,, Atque aversa tu* nostris iniuria terris 

 ,, Vocis prodigio , nostrisque calumnia Yecors 

 i, Finibus acta procul cedent , magnique potentis 

 ,, Imperio parere patri» disiecta parabunt* 



(*) Pius VH. 



