(j2' Bell'e-Arti 



Horrore liic nimio me trux percellit. Acerbus 



Elicit haud ullas ille mihi lacrimas. 

 Orane hinc : heic acide quantum decet, Ista cotliurno 

 Esse sophocleo fabula digna potest. 



14. 



'Ad Victorium Alferium de ejus Saule Inter Aroa^ 

 das ledo. 



Cissidae audivi furias ; regnumque supremo 



Et caput ipse suum quum daret exitio 

 Audivi ; atque tuo perculsus Carmine , tota 



Mente animi , ac totis artubus intremui. 

 Horrebantque comae ; pallorque infecerat ora- 



Plaudebant alii : rautus ego attonito 

 Adstabam similis , Viatori magae ; putavi 



Nec dici , dictum quod fuit , at fieri. 



Ad eundem de ejus tragoediis^ 



Quae scribis nequeo , Victori , scribere; et bercia 



Quae scribis , quam sint mira « videre queo ; 

 Ac te Pegaseo vectum trans nubila dorso, 



Stratus bumi, attonito pectore suspieio. 

 Et magnos laudo nisus , clamoque profundos 



Admirans sensus , robur et eloquii : 

 Salve o Cecropio , salve o vir , digne tbeatro j 



Sole sophocleis aemule carminibus» 



