107 



lu Mei dezes jaars ontving ik een' brief van Dr. A. Nehring, 

 hoogleeraar te Wolfenbüttel. Deze bekende palaeontoloog had 

 van zijn' vriend Blasius van mijne ontdekking geboord , inte- 

 resseerde zich bizonder voor die zaak en vroeg mij nadere in- 

 lichtingen. Per omgaande zond ik hem het schedeltje ter in- 

 spectie en kreeg een paar dagen daarna reeds de tijding , dat hij 

 mijne determinatie geheel »richtig" bevonden had. Nehring heeft 

 een groot materiaal ter zijner beschikking, zoowel fossile als re- 

 cente schedels en skeletten , en twijfelde geen oogenblik aan de 

 overeenkomst van mijne soort met de echte ratticeps. Hij zelve 

 had rrtffzVeps-schedeltjes in fossilen staat van een 9tal plaatsen in 

 Duitschland ontvangen. 



Arvicola ratticeps kan dus voortaan als in ons land voorkomende 

 worden aangemerkt. Ten minste is het moeilijk aan te 'nemen, 

 dat na 1836 deze soort geheel zoude zijn verdwenen, uitgestor- 

 ven of uitgeroeid. Ik heb dan ook pogingen in het werk gesteld 

 om te onderzoeken of deze merkwaardige dieren thans nog in 

 onze nabijheid leven, evenwel tot nu toe zonder resultaat. 



Ik grijp deze gelegenheid aan om aan mijne lezers te verzoe- 

 ken wel aan mij te willen denken, wanneer J.'ruzco^a-species in 

 himne handen mochten komen. Dat dit beroep op hunne wel- 

 willendheid niet overbodig is, mag blijken nit het feit, dat ik 

 nu meer dan een jaar geleden (April 1879) een dergelijk ver- 

 zoek tot hun richte, naar aanleiding van het vermelden van twee 

 soorten van Vledermuizen , die ik als nieuw voor onze Fauna heb 

 kunnen constateeren , zie Tijdschrift der Nederlandsche Dierkun- 

 dige Vereeniging 1879, p. 60. En tot nu toe ontving ik van 

 niemand der lezers van dat Tijdschrift één enkelen Vledermuis! 

 Ik herhaal hier dus wat nooit genoeg herhaald kan worden: dat 

 het eindelijk toch eens tijd loordt om tot de juiste hennis der hoo- 

 gere dieren van ons vaderland te geraken. Ik roep ieder op, die 

 hart heeft voor de Natuurlijke Historie om dit doel te helpen be- 

 vorderen. 



Zoo gemakkelijk het is om de geslachten Arvicola en Mxis van 

 elkander te onderscheiden, zoo moeilijk mag de taak om de soor- 



