109 



vindt men bij het bewerken eener groep of familie , dat bij zeer 

 merkbare soortsverscliilleu in kleur der vacht, lengte van staart 

 en ooren , enz. de verschillen in vorm van tanden en kiezen zoo 

 gering zijn, dat men die bij de beschrijving gerust buiten reke- 

 ning kan laten. Dit zouden wij door tal van voorbeelden kun- 

 nen bewezen en is bovendien lederen zoöloog bekend. 



De emailplooien op de kiezen bij de soorten van Arvicola vor- 

 men min of meer regelmatige driehoeken met binnen- en bui- 

 ten waarts gerichte scherpe hoeken: bij de derde kies der boven- 

 kaak en de eerste der onderkaak komen bovendien nog stompe 

 hoeken voor, die eene onregelmatige figuur vormen. 



Het aantal dier hoeken nu is constant voor iedere soort. 



Ter verduidelijking moge het volgende dienen. De getallen druk- 

 ken het aantal hoeken uit. 



Bovcnhaak. amphibias. ratticeps 



De beschouwing van bovenstaand lijstje leert het volgende : bij 

 alle soorten is het aantal hoeken van de eersLe kies der boven- 

 kaak en van de tweede en derde der onderkaak hetzelfde , te 

 weten G. Allen , behalve agrestis , vertoonen 5 hoeken aan de 

 tweede kies der bovenkaak. Agrestis is dus reeds terstond te ken- 

 nen aan het hebben van G hoeken aan die kies. De grootste ver- 

 schillen vindt men echter aan de derde kies der bovenkaak en 

 de eerste der onderkaak. Ampliibius is gekarakteriseerd door het ge- 

 ringste aantal hoeken (7) op de derde kies der bovenkaak : ratti- 

 ceps door dat die zelfde kies juist het grootste aantal vertoont 

 (10): en terwijl bij ampliibius ., ratticeps en glareolas het aantal 



