113 



deelen bij de sclnldpadden op de grens van twee geheel verschil- 

 lende deelen der oppervlakte van de nier. Het dorsale deel van 

 't oppervlak bij de aiupliibiën is glad en alleen door insnijdin- 

 gen gelobd; liet ventrale draagt de segmentaal trechters (nephro- 

 stomen Spengel). Bij de schildpadden is het dorsale oppervlak 

 en de laterale helft van het ventrale glad en alleen door insnij- 

 dingen gelobd ; de mediale helft wordt geheel bedekt door de epi- 

 didymis , resp. 't parovarium. Bij jongen van Sphargis en Che- 

 lonia die nog een dojerzak in de lichaamsholte hadden hangen , 

 vertoonde de oppervlakte van de epididymis en het parovarium 

 een sterk gestippeld uiterlijk (fig. 2). Onder de loupe vertoonden 

 zich die stippels als trechtervormige indeuksels en oppervlakte 

 coupes ouder het mikroskoop deden bij de hoogste instelling van 

 het objectief ringen van epitheliumcellen zien, die bij lagere in- 

 stelling zich allengs vulden met plaveisel-epithelium. Aan enkelen 

 was een buisvormige steel zichtbaar , bestaande uit cylinderepithe- 

 lium en uitkomende in een bolletje (Malphighiesch lichaampje?) 

 waarvan een tweede steel uitging, dat ten deele gevuld was met 

 eene donkere stof (de overblijfselen van een glomerulus die door 

 den spiritus vernietigd was?). De bolletjes en de epitheliumringen 

 hadden een verschillenden diameter. 



Deze waarnemingen leiden tot de opvatting der stippels als 

 segmentaaltrechters. Ik kan echter niet ontkennen , dat het mij 

 niet gelukt is van deze op dwarsche coupes overtuigende praepa- 

 raten te verkrijgen, waarschijnlijk een gevolg van den slechten 

 conservatietoestand der voorwerpen. Aan de eigenlijke nier was 

 geen spoor van segmentaaltrechters te vinden, wat niet te ver- 

 wondereu is, daar het gedeelte der nier, dat door het peritoneum 

 bedekt wordt en waar men dus de trechters zou kunnen verwach- 

 ten , het laterale deel is der ventrale vlakte , wat volgens het bo- 

 ven gezegde waarschijnlijk ontstaan is door groei van het dorsale 

 deel der nier later aal waarts. De stippels der epididymis waren on- 

 regelmatig gerangschikt en eene strook langs het; vas deferens was 

 er geheel vrij van ; op het onderzochte parovarium van een vrou- 

 welijk jong van Chelouia waren ze veel minder talrijk. Mocht het 



