» Onlangs kreeg ik kennis van een berigt vervat in deel 52 van 

 het Zeitschrift für die Gesammten Naturwissen schaften , alwaar 

 op bl. 486 vermeld wordt, dat op 29 Maart 1879, nabij Wol- 

 fenbuttel in Brunswijk , eene hermelijn (Mustela erminea L.) ge- 

 vangen was, die reeds in zomerkleed was, slechts nog enkele 

 witte haren aan ooreu , hals en staart hebbende , en die negen 

 reeds vrij ontwikkelde jongen in zich had , welke waarschijnlijk 

 na acht of veertien dagen zouden geworpen zijn; hetgeen 

 des te merkwaardiger geacht werd , daar Giebel , Blasius en 

 Brehm als maximum acht jongen, en als werptijd Mei en Junij 

 opgeven. 



»Naar aanleiding van dit berigt neem ik de vrijheid mijne op- 

 merkingen omtrent de hermelijnen in onze duinen gemaakt aan 

 onze Vergadering mede te deelen ; te meer omdat Prof. Schlegel 

 in zijn werk over de Zoogdieren van Nederland omtrent deze 

 diersoort dezelfde meening is toegedaan , als de zoo even aange- 

 haalde Duitsche schrijvers. 



»Hier te lande treft men ook in het laatst van Maart herme- 

 lijnen aan, die een bijna volkomen zomerkleed dragen; bij som- 

 mige begint het bruin der bovendeden in zachte winters zich 

 reeds in Februarij te vertoonen , terwijl andere somtijds nog tot 

 in April vele witte haren behouden. Nooit vroeger dan in de 

 tweede week van Mei zijn mij jongen voorgekomen, maar wat 

 hun aantal betreft , zoo heb ik de ondervinding , dat er in de 

 Hollandsche duinen dikwijls hermelijnen met negen jongen ge- 

 vonden worden , en dat er somtijds voedsters zijn , die tien jon- 

 gen werpen. Eens zelfs, en wel 3 Junij 1881, heb ik uit de 

 Zandvoortsche duinen eene niet zeer groote hermelijn met hare 

 twaalf jongen ontvangen , alle van hetzelfde werpsel. 



» Omtrent de talrijkheid der hermelijnen in de duinen kan ik 

 nog mèdedeelen , dat ik uit de duinstreek strekkende van Noord- 

 wijk tot W^k aan Zee in de laatste twintig jaren ruim drie 

 duizend hermelijnen heb ontvangen , waarvan het jaarlijksche ge- 

 tal afwisselt tusschen een . minimum van 84 in 1862, en een 

 maximum van 275 in 1879. 



