38 



Ophiactis virens, uit de Napelsche golf, schijnt liet herstellings- 

 vermogen in niet geringe mate te bezitten , zooals blijkt uit de 

 groote ongelijkinatigheid in de ontwikkeling der armen , want 

 Simkoth vond bij het onderzoek van 150 exemplaren er slechts 

 één, bij wien geen spoor van heteractinie te vinden was. 



Toen men eenmaal in navolging van Trembley ook het her- 

 stelliugsvermogen van andere dieren ging bestudeeren , kon het 

 niet anders of ook aan de Wormen viel spoedig de eer te beurt 

 op de pijnbank der Wetenschap gebracht te worden , ten einde 

 te weten te komen of ook bilateraal-symmetrisch gebouwde die- 

 ren deze eigenschap bezaten \ die bij vele radiaal-symmetrische in 

 zoo sterke mate ontwikkeld was. Inderdaad gelukte het aan den 

 tijdgenoot en bloedverwant van Trembley, Charles Bonnet in zoet 

 water een wormpje aan te treffen, tot het geslacht Lumbriculus 

 behoorende, dat, in aanmerking genomen zijne hoogere bewerk- 

 tuiging, de Hydra in haar herstellingsvermogen bijkans even- 

 aarde. Werd zulk een wormpje door midden gesneden , dan bleek 

 dat na verloop van ongeveer een week , zoowel het voorste stuk 

 als het achterste weder tot volkomen dieren waren aangegroeid, 

 toegerust met alle organen, die zich bij het ongeschonden dier 

 vertoonen. Ja zelfs gelukte de proef nog bij dieren , die niet 

 slechts in 2, 4, 8 of 10, ja tot in 26 stukken verdeeld werden, 

 » toutes portions ou presque toutes reproduisirent tête et queue , 

 et plusieurs sont devenues des animaux complets". Bij een worm, 

 wien de kop tot acht malen toe werd afgesneden , werd deze 

 steeds nieuw gevormd; de 9 e maal ontstond er slechts een knop 

 en hield het dier op te leven. 



Het schijnt dus dat bij deze Lumbriculus in elk gedeelte van het 

 lichaam het vermogen huist om een nieuw kopsegment , voorzien van 

 de centraaldeelen van het zenuwstelsel (slokdarmring en boven- 

 slokdarm-zenuwknoop) te reproduceeren. Geldt dit zelfde nu ook 

 van andere wormen? In de eerste plaats heeft men getracht voor 

 Lumbricus, onze gewone regenworm, die mede tot de groep der 

 Oligochaete Anneliden behoort, deze vraag tot oplossing te bren- 

 gen. Het heeft echter langen tijd geduurd aleer hierop een be- 



