39 



slissend antwoord kon gegeven worden. Tal van geleerden hebben 

 zich met dit onderzoek bezig gehouden, maar terwijl de een tot 

 het besluit kwam , dat ook bij dezen worm , evenals bij Lumbri- 

 culus variegatus , door eenvoudige doorsnijding uit één individu 

 twee nieuwe konden worden gevormd , werd daarentegen door 

 anderen aan Lumbricus het herstellingsvermogen ten éénenmale 

 ontzegd. Zooals gewoonlijk het geval is, lag ook hier de waar- 

 heid in het midden. Door den uitstekenden Annelidenkenner 

 Dügès werd door nauwkeurige proeven met nagenoeg volkomen 

 zekerheid uitgemaakt, dat als men een regenworm door zijn 

 midden , dus achter den gordel , doorsnijdt , het achterste stuk 

 niet in staat is om tot een nieuw dier aan te groeien, m. a. w. 

 een nieuw kopeinde te reproduceeren. Worden alleen de voorste 

 lichaamssegmenten , ten getale van 4 tot 8 , weggenomen , waar- 

 mede dus ook de slokdarm-zenuwring wordt verwijderd , dan ziet 

 men dat na eenigen tijd dit verlies weder hersteld wordt. Deze 

 uitkomst kan ons niet verwonderen , wanneer men bedenkt , dat 

 vóór den gordel l ) de geslachtsorganen , het centrale gedeelte van 

 zenuw- en bloedvaatstelsel , de maag enz. gelegen zijn , in het 

 voorste gedeelte van het lichaam dus alle wezenlijke 'deelen van 

 het organisme als het ware zijn geconcentreerd. De overdreven 

 voorstellingen in vroeger dagen omtrent het herstellingsvermogen 

 van Lumbricus gekoesterd, die tot nog in onze dagen in het 

 volksgeloof hebben stand gehouden, zijn waarschijnlijk voor een 

 groot deel toe te schrijven aan de ongemeene levensenergie, die 

 deze dieren openbaren , daar afgesneden stukken nog maanden 

 lang duidelijke teekenen van leven blijven vertoonen. Trouwens 

 niet alleen bij Oligochaete -, ook bij de hoogere Polychaete Anne- 

 liden zijn herhaalde malen voorbeelden van nieuw-vorming van 

 een belangrijk deel van het lichaam aangetroffen. Zoo heeft Ehlers 

 een paar interessante gevallen beschreven van regeneratie der kop 

 bij exemplaren van Diopatra fragilis, een worm uit de famielje 

 der Euniciden , die vliezige kokers bewoont , welke van buiten 



1) De bekende gordelvorrnige verdikking, die vooral in den paringstijd sterk ontwikkeld is. 



