De meest voorkomende soort was Nereis pelagica L., eene op 

 onze kust zeer gemeene vorm ; enkele individu's waren in hun 

 merkwaardig brui loftskleed (epithoken). Voorts vond men van 

 hetzelfde geslacht, maar zeer zeldzaam, Nereis longissima Johnst. 

 en Nereis Dumerilii Aud. & Edw. ; twee exemplaren dezer laat- 

 ste soort waren binnen uit een oester afkomstig. De familie der 

 Pbyllodocëen was vertegenwoordigd door Phyllodoce maculata 

 Johnst. en Eulalia viridis Oersted, ook elders ten onzent aange- 

 troffen. Van de Polynoës vond' ik Lepidonotus squamatus L. 

 bijna even gemeen als Nereis pelagica , voorts Polynoë impar Johnst. 

 (JEvarne impar Malmgr.) minder veelvuldig dan de voorgaaude 

 en Polynoë cirrata Aud. & Edw. (Harmothoë imbricata Malmgr.); 

 voor het eerst trof ik hier de tot deze groep behoorende Plxoloë 

 minuta Oerst. aan, ofschoon in een zeer klein exemplaar slechts 

 3 mm. lang. Capitella capitata van Ben. elders aan onze kust 

 herhaaldelijk door mij gevonden, kwam ook hier voor. 



IV. Gelede dieren. (Aanteekening van Dr. P. P. C. Hoek.) 



Het aantal waargenomen Schaaldieren is betrekkelijk gering en 

 staat zeker in geen verhouding tot het aantal aanwezige. Voor- 

 loopig kunnen hier dan ook slechts de volgende vermeld worden: 

 1. Cirripedien. 



Balanus crenatus , Brug. algemeen op de oesterschelpen. 

 Sacculina carcini, Thomps. Eens aan het achterlijf van Car- 

 cinus moenas, L. aangetroffen. 

 2. Arthrostraken. 



a. Laemodipoden 



Caprella linearis , Lin. Enkele exemplaren van de kleine 

 variëteit nabij Kattendijke en in de Eendracht. 



b. Amphipoden. 



Microdeuteropus , Spec. Waarschijnlijk een nieuwe soort , 

 vooral merkwaardig omdat het dier algemeen wordt aan- 

 getroffen in de slik in de plooien der oesterschelpen , 

 tusschen de baardeu der oesters enz. 



