Ten slotte zij vernield , dat mijn Bryozoën lijst der expedities 

 van 1878 en 1879 in 't geheel 27 species bevat, waaronder slechts 

 weinig belangrijke vormen. 



De Heer Cattie deelt mede als voorloopige uitkomsten van zijne 

 onderzoekingen , die een vervolg zijn \^an de Vergel. Anat. en Hist. 

 Onder z. v. d. Epiphysis Cerehri der Plagiostomi ', Ganoidei en Te- 

 leosti dat bij Scyllium canicula het distale gedeelte der Epyphysis 

 eindigt in het praefrontaal weefsel omgeven door strak bindweefsel, 

 zonder kraakbeen. 



Bij Mustelus Imvis is hem gebleken dat het distale gedeelte der 

 E. ligt in eene holte van het kraakbeendek achter de praefrontaal- 

 holte. Deze holte is van boven door subcutaan bindweefsel ge- 

 dekt. Bij < 'entrophorus granuïosus is het Epiphysisuiteinde ha- 

 mervormig en ligt in eene holte van het kraakbeendek achter 

 het praefrontaalgat , die slechts door subcutaan weefsel is gedekt. 



Bij Pristiurus melanostomu* eindigt de Epiphysis met een hol, 

 van boven naar beneden sterk afgeplat blaasje, dat in de dura mater 

 ligt, die de praefrontaalholte afsluit. Van Torpedo marmorata is 

 de Epiphysis zeer gering van afmetingen. Later hoopt Spr. meer 

 uitvoerige mededeelingen geïllustreerd door figuren in 't licht 

 te geven. 



De Heer Horst vertoont eenige praeparaten betrekking hebbende 

 op de ontwikkeling van de oester; het blijkt daaruit dat hier 

 zeer vroegtijdig , reeds in het gastrulastadium , het optreden der 

 schelpklier plaats vindt. De wijze van ontstaan der schelp ge- 

 schiedt overigens geheel op dezelfde wijze als bij de Gastropoden ; 

 ook de tweekleppige schelp van de oester is in zeer jeugdigen toe- 

 stand een onparige vorming. Verder staat spreker stil bij de 

 ontwikkeling van het velum en wijst inzonderheid op de in het 

 midden van het topveld optredende ectodermale verdikkiug (top- 

 plaat), waaruit de bovenslokdarmzenuwknoop ontstaat. 



De Heer Hoek geeit een overzicht van de resultaten, die hij 



