De geslachtsorgaueu liggen bij Testicardiue Brachiopotlen iii de 

 boom- of netvormig vertakte mantelsinussen , die niets anders 

 ziju dan iustulpiugen der licliaamsholte in de dorsale en ventrale 

 mantellielften . Er zijn twee paar geslachtsklieren : één in den 

 rug-, het tweede in den buikmantel. De klieren zijn over hunne 

 geheele lengte bevestigd aan den binnensten of vrijen wand der 

 mantelsinussen door eene dunne steunlamel De geslachten zijn bij de 

 onderzochte soorten gescheiden , een feit , dat reeds door Morse wordt 

 vermeld, maar nog niet algemeen aangenomen werd. Testes en 

 ovariën gelijken echter in uitwendigen vorm sterk op elkaar. 



De fijnere bouw der eierstokken blijkt zeer eenvoudig te zijn. 

 De overlangsche steunlamel is niets anders als eene uitgroeiing 

 van het steunweefsel van den lichaamswand , waarop het plavei- 

 selepitheel der lichaamsholte zich onveranderd voortzet. Aan zijn 

 vrijen rand splitst deze genitaalplooi zich in twee platen , die eene 

 onregelmatige overlangsche holte tusschen zich laten : de genitaal- 

 arterie van Hancock. Op de buitenvlakte der wanden van dit 

 kanaal hetwelk naar alle zijden uitstulpingen vormt , worden de 

 cellen van het lichaamsholte-epitheel groot en rond, en krijgen 

 meerendeels het uiterlijk van jonge eicellen. De overgang tus- 

 schen dit kiemepitheel en de platte cellen van het gewone cölom- 

 epitheel is echter volstrekt niet scherp. Om elke eicel vormt zich 

 een follikel bestaande uit een dun vlies van platte cellen. 

 Waarschijnlijk zijn deze follikelcellen ook veranderde epitheelcel- 

 len , zoodat van een groepje kiemcellen één zich tot eicel , de om- 

 liggende tot follikelcellen ontwikkelen. In den omtrek van jonge 

 eicellen kan men tenminste overgangsstadiën tusschen kiemcellen 

 en follikelcellen vinden. 



Niet alle eicellen worden rijp, vele schijnen op allerlei stadiën 

 hunner ontwikkeling te blijven stilstaan , om daarop achteruit te 

 gaan en tenslotte te verdwijnen. Aan den top der uitstulpingen van 

 het genitaalkanaal vindt men n.1. allerlei vormen van cellen, die niet 

 anders dan als verschillende stadiën van achteruitgang van eicel- 

 len te verklaren zijn. Zij kenmerken zich door 't ontbreken van 

 follikelcellen , onduidelijkheid van den kern , die bij de gewone 



