miuste om de binnenste laag' van grootere cellen vindt men eene 

 buitenste van kleinere , waartusschen overal bundels spermato- 

 zoïden liggen , die hunne staarten naar buiten keeren. De over- 

 gang van moeder- in dochtercellen moet dus zeer regelmatig in 

 eene bepaalde laag plaats grijpen , anders zou de grens tusschen 

 beide niet zoo scherp en regelmatig zijn. 



Ook de rijpe spermatozoïden komen in de lichaamsholte terecht , 

 waarvan zij door niets gescheiden worden , zoodat zij reeds ge- 

 durende hunne ontwikkeling met hunne staarten vrij in die holte 

 uitstaken. 



De bouw der testes bewijst dus evenals die der ovariën dat het 

 kiemepitheel waaruit het sperma ontstaat een veranderd cölom- 

 epitheel is. Ook hier vindt men alle overgangsstadiën tusschen 

 indifferent epitheel en kiemcellen aan den jongen top der testes. 

 De genitaalplooi is er bekleed met cubisch epitheel, dat naar de 

 oudere gedeelten toe meerlagig wordt, zoodat het ten slotte eene 

 dikke massa van gelijke cellen om het centraalkanaal vormt. 

 Daarin treedt nu eene differentiatie in eene buitenste laag van 

 kleinere en eene binnenste van onveranderde cellen op. Eerst 

 dan vormen zich de uitstulpingen van het centraalkanaal , waardoor 

 de testis zijn typischen vorm krijgt. 



De tweede vraag , die voor de kennis van de systematische stel- 

 ling der Brachiopoden van groot gewicht is, is die naar den 

 bouw van het zenuwstelsel. Tot nog toe wordt algemeen de be- 

 schrijving die Hancock hiervan geeft, aangenomen. Volgens deze 

 zou het centraalorgaan bestaan uit eenen grooten knoop onder 

 den slokdarm , waarvan zoowel terzij als onderaan een paar dikke 

 takken afgaan , die zich in den voorwand en de mantelplaten ver- 

 takken. Behalve de lichaamswand zouden echter ook de armen 

 van uit deze infra-oesophageale gangliënmassa geïnnerveerd wor- 

 den, terwijl ten slotte uit haar twee fijne takjes ontspringen, die 

 om den slokdarm eenen ring vormen , waarin nog twee kleine aan- 

 zwellingen gelegen zijn , die als rudimentaire supra-oesophageale 

 knoopen beschouwd worden. Ten gevolge dezer beschrijving komt 

 Gegenbaur tot het besluit dat de armen niet met de koptenta- 



