113 



tijd werkte hij reeds onafgebroken aan zijn onderzoekingen over 

 Poriferen (.m publiceerde hij behalve verschillende kortere ver- 

 handelingen, waaronder de bewerking der Sponsen, door de 

 Expedities van de „Willem Barents" in de Pool/ee verzameld, 

 de algemeen bekende bewerking der „Spongien" in lironn's 

 Klassen und Ordnungen. 



In 1889 keerde hij naar Holland terug en werd te Utrecht 

 assistent bij Hubrecht, waar hij nog in hetzelfde jaar tot Privaat- 

 docent en later in 1895 tot Lector in de Dierkunde benoemd 

 werd. Van Napels weggaande had hij voor de „Fauna und Flora 

 des Golfes von Neapel" de bewerking op zich genomen van de 

 Sponsen. In al de volgende jaren heeft hij daaraan voortgewerkt, 

 al is het ook dikwijls met langere tusschenpoozen. Zoo was ein- 

 delijk zijn manuscript zoo goed als gereed gekomen, maar hij 

 heeft helaas het resultaat van al die jaren arbeid niet meer zelf 

 tot de openbaarmaking kunnen brengen. Bovendien had hij 

 ook de bewerking van het zoo omvangrijke sponsen-materiaal, 

 door de Siboga-Expeditie bijeengebracht, op zich genomen. Ook 

 dit belangrijke werk heeft Yosmaer niet kunnen beëindigen, daar 

 nog slechts twee Afleveringen: „The genus Placospongia" en 

 „The genus Spirastrella" tot publicatie kwamen. 



Na het overlijden van prof. C. K. Hoffmann, werd in 1904 

 VosMAER tot diens opvolger te Leiden benoemd. Had reeds te 

 Utrecht het onderwijs in de Dierkunde veel aan hem te danken, 

 vooral door zijn bekende Handleiding bij den praktischen cursus, 

 in Leiden kwam zijn belangstelling voor het Universitair onder- 

 wijs meer op den voorgrond en als gevolg daarvan kwam dan 

 ook zijn „Leerboek der Grondbeginselen der Dierkunde" tot stand. 

 Bovendien was Vosmaer, na Hubrecht, gedurende verscheidene 

 jaren belast met het afnemen der Middelbare examens voor Plant-, 

 Dier-, Aard- en Delfstof kunde. Zijn tactvol en humaan optreden 

 bij die examens zal bij velen, die bij hem examen deden, zeker 

 in aangename herinnering blijven. 



Yosmaer behoorde in onze Dierkundig-e Vereeniffins tot de 



O on 



oudste leden. Reeds in 1876 trad hij als lid toe, maar door zijn 

 vertrek eerst naar Graz en toen naar Napels was in dien tijd de 

 band een tamelijk losse, hoewel toch enkele verhandelingen van 

 zijn hand in ons Tijdschrift verschenen. Later in Holland terug- 

 gekeerd was hij een trouwe bezoeker onzer vergaderingen en 



7* 



