XX lü 



onder den eiaequator. üe sluiting vindt plaats niet diametraal tegenover 

 de animale pool, doch w^at meer naar de dorsale zijde, zoodut de lengte 

 van den aanleg van hersen- en medullairplaat bier geen 180° bedraagt 

 alt; bij fusca. Het voortschuiven van de ventrale lip beteekent intusscben 

 nog geen overgroeien van den dooier, gelijk dat van de dorsale lip: op 

 coupes blijkt, dat eronder niets van een archenteronholte te ontdekken 

 valt, behalve een zeer korte spleet. De conclusie moet dus getrokken 

 worden, dat niet alleen de ventrale lip, maar ook het heele entodermveld 

 een verschuiving naar de rugzijde uitvoert, om daar onder den dorsalen 

 blastoporusrand te verdwijnen. Dit is blijkbaar dezelfde verschuiving, die, 

 blijkens mijn vorige mededeeling, bij Rana fusca reeds in 't ongekliefde 

 ei voltooid is, en die wij ook bij Anneiiden aantrefien, als gevolg van de 

 sterke ontwikkeling van de cellen der achterzijde, voornamelijk van het 

 d-kwadrant (2rf, eei-ste somatoblast!) De eieren van Rana esculenta en 

 fusca verhouden zich blijkbaar ongeveer als de eieren van Anneiiden resp. 

 met uitgesproken radiaire polariteit (dooier-ophooping aan vegetatieve pool) 

 en met vroeg uitgesproken bilaterale polariteit (groote cellen aan de ach- 

 terzijde), dus bijv. als die van ISereis tot die van Scoloplos. 



De Heer Tan Goor deelt mee, dat door hem bij het onderzoek van 

 het zeegras twee Schizopoden zijn gevonden, welke nieuw voor de Neder- 

 landsche fauna zijn : n 1. Fraunus neglectus G. O. Sars en Praunus inermis 

 Eathke (Praunus = Macromysis). 



P. inermis komt voor van Spitsbergen tot Helgoland, ook in Engeland, 

 doch is tot nog toe niet in Nederland gesignaleerd. Metzger meende deze 

 soort in '75 in de Zuiderzee bij Enkhuizen gevangen te hebben, dit bleek 

 hem later (91) Schislomysis Kervillei te zijn. 



Van P. inermis zijn door spreker 3 vindplaatsen vastgesteld n.1.: Stompe 

 (halfweg Helder en Harlingen) en 2 plaatsen bij Wieringen. 



P. neglectus komt voor van Spitsbergen tot Helgoland, doch is ni^t 

 bij Nederland, Bel;^ië en Engeland aangetroffen. Deze soort blijkt bij ons 

 even gewoon te zijn als bij Helgoland. Spreker heeft hem tot nog toe van 

 vele vindplaatsen, n.1. bij Wieringen, Stompe, Terschelling, Texel en 

 Nieuwediep (Vangdam). P. neglectus wordt vaak als vorm van fiexuosus 

 beschouwd, wat spreker bevestigen kan, hij heeft n.1. allerlei overgangen 

 tusschen neglectus en fiexuosus gevonden. 



De voorzitter maakt de opmerking dat dit ook op bastaardeering be- 

 rusten kan. 



Daarna sluit de Voorzitter de vergadering. 



