\XV11 



der Zoogdieren kan ik mij niet vereenigen, tenzij hij daaronder iets anders 

 verstaat dan men gewoonlijk doet. De beer Efsink scbijnt geen scherp 

 onderscheid te maken tusschen generatiewisseling en metaraorphose. Het 

 is waar, dat beide verschijnselen in bijzondere gevallen in toestanden 

 kunnen overgaan, die onderling weinig verschillen en die, op zichzelf be- 

 schouwd, niet meer met zekerheid in een der beide rubrieken te rang- 

 schikken zijn. Aan den eenen kant kan door sterke eenzijdige differentiatie 

 der larve als gevolg van een ver gaande aanpassing aan bijzondere levens- 

 omstandigheden de metamorphose zoo ingrijpend worden, dat tenslotte de 

 imago als knop uit de larve ontstaat (bijv. bij de Echiniden); anderzijds 

 kan tengevolge van een reductie der agame generatie de overgang tus- 

 schen deze en de knop een meer geleidelijke worden en de generatie- 

 wisseling in een pseudo-metamorphose overgaan (bijv. Narcomedusen, 

 sommige Bryozoen). In zulke gevallen is alleen door vergelijking de ware 

 aard van het verschijnsel te herkennen en in het geval der zoogdieren 

 voert deze tot het resultaat, dat hier, evenals bij Anneliden, niet aan 

 generatiewisseling, maar alleen aan metamorphose te denken valt. 



Tegenover den heer Delsman moet opgemerkt worden, dat, ook al mag 

 als regel vivipariteit phylogenetisch uit ovipariteit ontstaan en niet om- 

 gekeerd, elk geval op zichzelf beschouwd dient te worden en in het bij- 

 zonder bij de Onychophoren er geen feiten te noemen zijn, die als bewijs 

 zouden kunnen dienen, dat de genoemde regel hier van kracht is. Daar- 

 entegen zijn er wel verschijnselen bekend, die op den omgekeerden gang 

 van zaken wijzen. Als zoodanig kan gewezen worden op het voorkomen 

 van een met de kopblaas der trochophora te vergelijken orgaan bij de 

 embryonen der (vivipare) Peripatopsis- en Paraperipatus-sooovten, met 

 name ook bij Peripatopsis dewaaii, welke soort, zooals door mij (l.c.) is 

 beschreven, ook in een ander gewichtig kenmerk (kleine, in de lichaams- 

 holte vallende eieren) aan Polychaeten herinnert. 



De sponsieuse bouw van het protoplasma der eieren van P. capensis, 

 die door Sf.dgwick (Quart. Journ. of mier. Sc, vol. XXVI, 1886) opgevat 

 is als herinnering aan een vroegeren grooteren dooierrijkdom, is veeleer 

 toe te schrijven aan den slechten conservatietoestand van het door hem 

 onderzochte materiaal. 



De Heer de Meijcre is ook van meening, dat van generatie wisseling 

 met meer recht zou kunnen worden gesproken, als de twee «individuen" 

 ooit vrij van elkaar hadden bestaan. Is het verband nooit verbroken ge- 

 weest, dan schijnt hem een discussie over de individualiteit der beide 

 deelen vrij nutteloos, te meer nu ook de inleider toegeeft, dat het hier 

 een verschil in definitie betreft. 



Waar het aannemelijk is, dat de embryotrophische organen inderdaad bij 

 het ))prozoön" behooren, acht spr. de theorie der phyletsche afdrijving het 

 belangrijkste punt in Resink's betoog, daar deze theorie regelrecht tegen- 

 over de gangbare phylogenetiscbe voorstelling staat. Terwijl hij de kritiek 

 omtrent deze opvatting, wat de Vertebraten betreft, aan anderen wil 

 overlaten, maakt spr. eenige opmerkingen omtrent het analogiegeval bij 

 de Arthropoden, zooals dit door den heer Resink indertijd als steun voor 

 zijne theorie is aangevoerd. Spr. betoogt, dat viviparie in allerlei insecten- 

 orden sporadisch optreedt, dat de ontwikkeling van het embryo dan op 

 zeer verschillende plaats kan geschieden: in de ovariaalbuizen, in de 

 vagina, of in een tot uterus geworden deel of aanhangsel daarvan. Ook 

 de voeding geschiedt dan op verschillende wijze, soms met hypertrophie 



