181 



zijne vroegere levensjaren, maar veel meer in zijne rijpere dagen. 

 Geboren in 1853, gepromoveerd in 1874, werd hij hoogleeraar in 

 1882. De periode zijner grootste originaliteit valt echter tusschen 

 de jaren 1889 en 1909, Eenige korte opmerkingen over enkele 

 zijner werken mogen hier volgen. 



De titel van Hubrecht's dissertatie was : Aanteekeningen over 

 de anatomie, histologie en ontwikkelingsgeschiedenis van eenige 

 Nemertinen. Deze dissertatie is volstrekt niet belangrijk te noemen 

 en verraadt geenszins bijzondere geestesgaven van den schrijver; 

 het eenige werkelijk belangrijke resultaat is te vinden in het feit, 

 dat door hem voor het eerst op het bestaan van door haemoglobine 

 roodgekleurde bloedlichaampjes bij de Nemertinen is gewezen. 

 Na zijne promotie hield Hubrecht zich tot 1887 met eenige onder- 

 brekingen voortdurend met de studie der Nemertinen bezig; het 

 aantal verhandelingen over deze diergroep bedraagt van 1875 tot 

 1887 niet minder dan 14; de meest bekende zijn wel het Chal- 

 lenger-report (1887) en de „Proeve eener ontwikkelingsgeschie- 

 denis van Lineus obscurus" (1885). Deze publicaties getuigen 

 van groote werkkracht en zijn als hoogst verdienstelijk aan te 

 slaan, zoodat zij een krachtig fundament voor de kennis der 

 Nemertinen vormen, waarop nog steeds met succes wordt voort- 

 gebouwd. Toch kan hier, naar mij van bevoegde zijde werd mede- 

 gedeeld, niet van groote originaliteit gesproken worden. Hetzelfde 

 moet gezegd worden van een anderen groeten arbeid, dien hij, 

 na in 1875 eene degelijk en geheel in den geest van Gegenbaur 

 bewerkte studie over het kopskelet der Holocephalen gegeven te 

 hebben, in 1881 in het licht gaf: „Proneomenia sluiteri gen. 

 et sp. n., with remarks upon the anatomy and histology of the 

 Amphineura". Dit werk is voortreffelijk, zoowel in opzet als in uit- 

 voering en zal klassiek blijven voor het onderzoek der primitieve 

 moUusken. Toch kan ook hier van groote oorspronkelijkheid niet 

 gesproken worden. Eigenaardig is het, dat Hubrecht's belang- 

 stelling voor genoemde merkwaardige diergroep zoo snel gedaald 

 is; uit zijn laatste werk hierover: „Dondersia festiva gen. et 

 sp. nov.' 



