met het parachordale mesoderm vereenigen (3" somiet v. Wijhe?). Oraal 

 van het chorda-uiteinde blijft nog langen tijd een dunne plek in het 

 kopmesodern bestaan. 



In den aanvang is de verschillende afkomst der mesodenncellen zon- 

 der meer duidelijk, aangezien die van het voorste kopmesoderm geheel 

 identiek zijn met dooierrijke entodermcellen en de parachordale meso- 

 dermcellen minder dooierrijk zijn. Later verdwijnt dit verschil en draagt 

 het geheele kopmesoderm een min of meer mesenchymateus karakter. 

 De moeilijkheid vermeerdert nog, doordat er een derde bron voor mesen- 

 chymcellen optreedt, nl. het ectoderm. Èn langs de sluitingsnaad der 

 hersenplaat èn bij de placoden der hersenzenuwen heeft een sterke in- 

 vyoekering van ectodermcellen plaats, die niet alleen tot de vorming van 

 ganglia voert, maar ook tot die van mesenchymcellen, die in den be- 

 ginne door hare dooierarmoede sterk afwijken van de echte mesoderm- 

 cellen. Als de entodermale kieuwzakjes met het ectoderm vergroeid zijn, 

 heeft ook op deze plaatsen een vrij aanzienlijke inwoekering van mesec- 

 toderm plaats. Dit vertoont neiging om het eigenlijke mesoderm te om- 

 hullen. Vooral bij de eerste twee viscerale bogen is dit verschijnsel 

 duidelijk. Hoogstwaarschijnlijk is dit mesectoderm de moederbodem van 

 het kraakbeen der bogen en is het onduidelijk zijn der inwoekering bij 

 de meer caudale kieuwbogen een gevolg van de geringe ontwikkeling 

 van het kraakbeenskelet aldaar. 



Wegens het vergevorderde uur verzoekt de Voorzitter de overige 

 sprekers hun mededeelingen tot een volgende vergadering te willen uit- 

 stellen. Hij dankt ten slotte de H.H. Hubrecht en Nierstrasz voor de 

 onze Vereeniging in het Utrechtsche Laboratorium verleende gastvrijheid, 

 waarna de Heer Weber aan Mevrouw Hubrecht, die als gast aanwezig 

 is, de dank der vergadering overbrengt voor de keurige ontvangst, die 

 zij de leden der Vei-eeniging bereidde. 



