XIV 



dien is in de werkkamers ook geen ruimte meer te missen. Integendeel, 

 het is dringend gewenscht, dat er een of twee werktafels meer beschik- 

 baar zijn. In de laatste jaren is het bezoek der jongere studenten, die 

 natuurlijk allen graag in de vacantie en wel liefst in de maand Juli 

 komen werken, zeer toegenomen. Het zijn in den regel dames en heeren, 

 die nog niet zoover gevorderd zijn, dat zij zelfstandige onderzoekingen 

 kunnen verrichten; het doel, waarmede zij naar den Helder komen, is 

 vooral » vormen" te leeren kennen en hun aan de Universiteit opgedane 

 wetenschap aan te vullen, door het onderzoek en de waarneming van de 

 levende dieren der rijke Heldersche fauna. Om hun hierin tegemoet te 

 komen, heeft üw bestuur zich sedert eenige jaren de moeite gegeven, 

 om met enkele onzer leden te overleggen, of zij zich beschikbaar wilden 

 stellen ten einde den jongeren laboranten bij hunne studiën behulpzaam 

 te zijn. Het ligt intusschen voor de hand, dat deze op zichzelf voortref- 

 felijke instelling alleen nut kan hebben, wanneer ook inderdaad zooveel 

 mogelijk bezoekers gelijktijdig van de aanwezigheid van den «leider'' 

 kunnen profiteeren, zoodat het reeds vaak wenschelijk is gebleken althans 

 in de zomermaanden over meer werktafels te kunnen beschikken. 



Eindelijk vragen ook de gestadig zich uitbreidende verzamelingen van 

 het Rijksinstituut, zoowel als van het Station zelf in de toekomst meer 

 gelegenheid tot berging en daar alle beschikbare ruimten in gangen en op 

 overloopen reeds in beslag zijn genomen, moest er, zij het ook noode, toe 

 worden overgegaan, een deel der collectie in de kamer van den assistent- 

 directeur van het Station onder te brengen. 



Aan alle zijden dus behoefte aan meer lokaliteit. Hoe hieraan moet 

 worden tegemoetgekomen is een vraag, die wellicht reeds binnen kort 

 nader onder de oogen zal moeten worden gezien, en waaromtrent ik te 

 zijner tijd de noodige voorstellen aan Uw Bestuur hoop te doen. Voor- 

 loopig bepaal ik mij er toe Uwe aandacht daarop te vestigen en keer 

 thans weer terug tot de fata van ons Station in 1913. 



Dan moet ik vooreerst melding maken van een schokkend voorval in den 

 meest letterlijken zin van het woord. Zooals U bekend is, heb ik er in mijn 

 laatste verslagen reeds bij herhaling op gewezen, dat de vlet, die ons 

 indertijd door het Natuur- en Geneeskundig Congres was geschonken, 

 sporen van ouderdom ging vertoonen. Die waren in het voorjaar van 

 1913 zoo toegenomen, dat onze deskundige het vaartuig, na meer dan 

 twintig-jarigen dienst, kortweg afkeurde. Ik heb mij toen aanstonds 

 wederom tot het ovengenoemde Congres gewend, verslag gedaan van het 

 gebeurde, in het licht gesteld, hoeveel voordeel wij zouden kunnen heb- 

 ben van een vlet, die met een motor was toegerust en gevraagd om als 

 bijdrage in de aanschafiBngskosten van zulk een vlet een subsidie van 

 / 500 te mogen ontvangen. Dit verzoek vond een gunstig onthaal en 

 de subsidie werd toegekend. Ook het Provinciaal ütrechtsch Genootschap 

 voor Kunsten en Wetenschappen had de goedheid een bijdrage te ver- 

 leenen van / 300, zoodat in den vorigen zomer reeds bijna de helft 

 van de kosten voor een motor vlet, die op ƒ 1600 a f 1800 werden ge- 

 raamd, bijeen waren. 



In Augustus nu had het bovenbedoelde voorval plaats : onze oude vlet, 

 die voor het werk in de haven nog geregeld gebruikt werd, kwam, ter- 

 wyl zij aan den kant lag te dobberen, in aanvaring met een torpedoboot 

 en werd gedeeltelijk verbrijzeld. Daar het wrak niet meer waard was, 

 gerepareerd te worden, richtte ik in November j. 1. aan alle leden onzer 

 Vereeniging en enkele andere vrienden van het Station de U bekende 



