Bij Selachii is bet sub 2°. genoemde kopdeel in jonge ontwikkelings- 

 stadia nog geheel gesegmenteerd en heeft de assimilatie der rompmeta- 

 meren in den loop der ontogenie en nooit volledig plaats, bij Megaloha- 

 trachus echter is het van den beginne af niet gesegmenteerd, terwijl alleen 

 het voorkomen van de chorda het bewijs levert, dat ook dit gebied romp- 

 materiaal moet bevatten. 



Daarna doet de Heer Delsiuan een mededeeling over de eiklieving 

 van Balanoglossus clavigerus. Tijdens zijn verblijf te Napels in het af- 

 geloopen voorjaar verzocht hem een der assistenten aldaar, Dr. G. Stiasny, 

 die 7Jch met een onderzoek betreffende de ontwikkeling van Balano- 

 glossus clavigerus onledig houdt, het door hem verzamelde eiklievings- 

 materiaal eens te willen doorzien, teneinde zoo mogelijk vast te stellen, 

 tot welk klievingstype de klieving bij Balanoglossus gerekend moet 

 worden. Dit verzoek was spr. zeer welkom, daar het klievingstype van 

 Balanoglossus nog niet bekend was en het zeer belangwekkend zou zijn 

 te ervaren, of de merkwaardige overeenstemming, welke de larvale ont- 

 wikkeling van Balanoglossus met die der Echinodermen vertoont, ook in 

 de eiklieving tot uitdrukking komt Dit bleek inderdaad het geval te 

 zijn. Niet alleen bleek de klieving, evenals die der Echinodermen, tot 

 het radiaire type te behooren, doch bovendien een merkwaardige gelij- 

 kenis met die der Echiniden te vertoonen, wat vooral in het verloop der 

 4'^e deeling en den bouw van het stadium 16 tot uitdrukking komt: in 

 beide groepen bestaat dit uit een krans van 8 mesomeren, een krans van 

 4 macromeren en een van 4 micromeren, ontstaande uit het stadium 8 

 door een meridionale en aequale deeling der 4 bovenste en een aequato- 

 riale en inaequale deel ing der vier onderste blastomeren. 



Eenige teekeningen hiervan werden vertoont. Daar de onderzoekingen 

 der laatste tientallen jaren op dit gebied geleerd hebben, van hoeveel 

 belang ook het onderzoek der eiklieving voor de beoordeeling van de 

 verwantschap van verschillende groepen is, wordt door deze waarneming 

 een waardevolle bevestiging geleverd van de vrij algemeen aangenomen 

 verwantschap van Balanoglossus en de Echinodermen, hoezeer de bouw 

 van het volwassen dier ook in beide groepen uiteenloopt. 



Tenslotte demonstreert de Heer H. «lordan microscopische doorsneden 

 door de zoog. „lever" van Helix pomatia, die hij in het vergelijkend-physio- 

 logisch practicum door zijn leerlingen met (brood en) karmijn heeft laten 

 voederen. De cellen van deze ,, lever", d, w. z. van den kliervormigen mid- 

 dendarm, nemen de karmijnkorreltjes door middel van „phagocylose" op. 

 Dit bewijst, dat de primitieve manier van intracellulaire spijsvertering, 

 evenals bij Plathelminthen en Coelenteraten, ook bij Helix nog bewaard is 

 gebleven *). 



Belangrijker nog is het volgende: Helix bezit in haar ,, maagsap" geen 

 eiwitverteerend ferment. Toch weet men, dat Helix, zoo goed als alle andere 

 dieren, in staat is eiwit te verteren. Wij zien nu, dat het eiwit intracellulair 

 wordt verteerd met behulp van een enzym, dat dus natuurlijk niet in het 

 ,, maagsap" te vinden is, aangezien het slechts intracellulair werkt. 



1) Bij Mytilus gaUoprovincialis reeds vroeger aangetoond door List, bij andere Gas- 

 tropoden door Curiques en Brüel. 



