blijkbaar gelijkmatig over de oppervlakte verspreid, treedt onder afplatting 

 naar buiten uit en vormt een secundair omhulsel, terwijl de overige 

 ectoderracellen in de diepte zinken en zich bij het entoderm voegen. 

 Het secundaire omhulsel bekleedt zich met trilharen en de larve zwemt 

 als trochosfeer rond. Het inwendige bestaat uit een compacte celraassa, 

 zonder eenig lumen, waaraan zich ecto-, meso- noch entoderm meer 

 onderscheiden laten. Het is nauwelijks twijfelachtig, of het dunne larven- 

 huidje zal later, gelijk door Dieck bij een andere soort werd waargenomen, 

 afgeworpen worden, terwijl uit de inwendige celmassa de worm ontstaat. 

 Het gelukte spr. echter niet de larven verder op te kweeken. 



Nog werden eenige beschouwingen gegeven over het z. g. kruis bij 

 Anneliden, Mollusken en Emplectonema. 



De heer A. C. Oudemans, verhinderd de vergadering bij te wonen, 

 deelt bij monde van den Heer Lomau het volgende mede. De heer Loman 

 vond in den detritus van de haven van Nieuwe Diep eene mijt in vrij 

 groot aantal. Deze in zee levende mijten of Halacariden zijn tot dusverre 

 nog niet in Nederlandsche wateren aangetroffen. Bij determinatie blijkt 

 de soort te zijn Halacarus basteri Johnston, 1836, Faunae nova 

 species. 



Halacariden zijn mijten met gedrongen lichaamsbouw, met een bewe- 

 gelijk aan den romp bevestigd capitulum of gnathosoma, dat naar voren 

 meestal in een spitsen sniivel uitloopt en waaraan zijdelings de maxillaar- 

 palpen ingeplant zijn. Boven de aanhechting der klauw- of dolkvormige 

 mandibels vindt men een rudimentair stigma, met i-udimentaire lucht- 

 kamer, waaraan een rudimentaire tracheeënstam ; een eigenlijk tracheeën- 

 systeem ontbreekt. Rug- en buikzijde steeds door eenige pantserplaten 

 bedekt. Aan de buikzijde vindt men, geheel achteraan, den uropore (zoo- 

 genaamde anaalopening), en daarvoor de genitaalopening. Booten 6-ledig, 

 lateraal aan den romp bevestigd, ingericht tot loopen en klimmen, nooit 

 tot zwemmen; wèl hebben de pooten dikwijls platte uitbreidingen, die 

 het snel zinken beletten. Behalve de 2 oogen is er nog een mediane 

 pigmentvlek onder de voorste dorsaalplaat. 



De eieren worden door het Q door middel van een groeten ovipositor 

 aan of in voorwerpen der omgeving gelegd. De 6-pootige larve ver- 

 toont geen spoor van uitwendige genitalia; alle pooten zijn 5-ledig. Door 

 een rusttoestand (eerste pop), die in de larvehuid doorgemaakt wordt, 

 gaat 't dier over in het eerste n y mphestadium, waarbij de genitaal- 

 streek aangeduid is door een fijne lengtegroeve met één paar zuignappen. 

 Poot 1, 2 en 3 zijn reerls 6-ledig, poot 4 nog 5-ledig. De tweede pop 

 voert tot de tweede nymphe, bij wie de genitaalstreek aangeduid is 

 door een fijne iengtegroeve met twee paar zuignappen, terwijl alle pooten 

 6-ledig zijn. 



Met uitzondering van de plantenetende Rhomhognalhus-soovten zijn 

 alle Halacariden roovers, die hunne buit met de mandibels aanhaken of 

 aanspiessen en met hun zuigpharynx uitzuigen (ook de vegetariërs zuigen 

 slechts sappen, zooals trouwens alle Acari). Als e c h t e parasiet is slechts 

 Halixodes chitonis bekend; zij leeft aan de kieuwen der Chitonen. 



De geographische verspreiding der Halacariden zoowel in horizontale 

 als in verticale richting is zeer groot. Van 70° N.B. tot 55° Z.B. zijn overal 

 aan de kusten der continenten en oceanische eilanden Halacariden aan- 

 getroffen. Ook in brak- en in zoetwater zijn ze gevonden; de soorten zijn 

 dan wel typisch, maar ze behooren toch tot marine genera. Wat de ver- 



