waarbij het kleurenpatroon bestaat uit lichte (meestal blinkend witte) 

 partijen op een donkerder grond, zoodanig, dat deze lichte gedeelten zich 

 meer in de richting der vleugeladeren dan loodrecht daarop uitstrekken, 

 b.v. bij Hepialus gamma, Pielus hyalinatus, Trictona labyrinthica. 

 Door vergelijking met de bovenvermelde toestanden bij Charagia en bij 

 Leto laten zich die gevallen gemakkelijk verklaren als gevolgen der ter- 

 tiaire versmelting van de secundaire vlekkenreeksen in het proximale 

 vleugelgedeelte. 



De resultaten van het onderzoek mogen dus worden samengevat in de 

 volgende uitspraken : 



a. De Hepialiden voldoen aan de in den aanvang vermelde algemeene 

 regels voor het kleurenpatroon der vlindervleugels. 



b. Hun kleurenteekening draagt een zeer oorspronkelijk karakter. 



c. Bij de Hepialiden is niet slechts de onderscheiding van een primaire 

 en secundaire teekening zeer goed mogelijk, maar tegelijkertijd krijgt men 

 bij hen een inzicht hoe de laatste uit de eerste ontstond, en zich door 

 tertiaire differentiatie hoe langer hoe meer er van verwijderde. 



De Heer Hubreclif herinnert er aan, hoe hij 25 jaar geleden naar 

 Indië ging met het doel embryologisch materiaal te verzamelen, hetwelk 

 hem ook na zijn thuiskomst in groote hoeveelheid werd toegezonden. Zoo 

 is het embryologisch instituut te Utrecht thans in het bezit van 1200 

 geconserveerde zwangere uteri van Tarsius. Met een dergelijk doel heeft 

 spr. thans een reis naar Zuid-Afrika ondernomen, waar bij talrijke relaties 

 heeft aangeknoopt, die hem embryonen van Hyrax, Orycteropus, Insecti- 

 voren en Knaagdieren zullen toezenden. — Spr. wijst er op, hoe bij Galeo- 

 pühecus een inrichting bestaat, vergelijkbaar met de hechtsteel der Primaten, 

 die door de allantois vervangen wordt. De hechtsteel is phylogenetisch 

 ouder dan de vrij uitgroeiende, bloedvoerende allantois. Dit wordt ook 

 bevestigd door het onderzoek van primitieve Knaagdieren. — Daarna deelt 

 spr. een en ander mede over de levenswijze van Orycteropus. Dit is een 

 nachtdier, dat zich overdag in zijn hol verschuilt. Het klemt zich daar in 

 met groote kracht vast, wanneer men tracht het te voorschijn te trekken. 



