eersten wijst bij nogmaals op het toepassen van celluloid. De modellen 

 hebben betrekking op Porifera, waarvan, zoover spreker bekend, geen 

 voorbeelden bestaan. Zoo vertoont hij wasmodellen (honderdmaal ver- 

 groot) van liymedesmia zeilandica en Hymeniacidon sanguinea, waai'- 

 aan het tamelijk ingewikkeld kauaalstelsel duidelijk is te demonstreeren, 

 voorts glasmodellen van dezelfde Sponsen, die een beeld geven van het 

 kiezelskelet ; deze zijn vervaardigd uit glasstaafjes (de spicula) aan elkander 

 verbonden door zapon. 



De Heer A. E. van Crilfen doet daarna de volgende mededeeling: 



De uitnoodiging voor ü als introducee een voordracht te houden heb 

 ik op prijs gesteld, vooral omdat mij daardoor gelegenheid geboden werd 

 eene methode van onderzoek, die ik bij het bestudeeren van het onder- 

 werp, dat ons zal bezighouden, heb toegepast, aan het oordeel van vak- 

 geleerden te onderwerpen. Om de gedachten al direct te bepalen, koos ik 

 tot titel van mijn mededeeling: ,,L)e statistische methode in het 

 huisdiervraagstu k." 



Dat ik daarbij de grenzen al niet dadelijk nauwer trok, waar de vol- 

 gende bespreking hoofdzakelijk de huishouden betreft, ik meende zulks 

 te mogen nalaten, omdat wat van den hond geldt, m. i. in gelijke mate 

 op de overige huisdieren van toepassing is. 



Zooals bekend, heerscht in de opvattingen omtrent herkomst en 

 afstamming der huisdieren de grootst mogelijke controverse. Waar 

 echter de huisdiergeschiedenis als ideaal nastreeft, niet alleen elk huis- 

 dier afzonderlijk, doch bovendien alle zijne verschillende vormtypen tot 

 op den uitgangsvorm te vervolgen, daar kunnen die groote meenings- 

 verschillen reeds geen al te groote verwondering baren. Bedenken wij 

 echter, dat de trophobiotische verhouding tusschen mensch en huisdier 

 reeds in den oertijd, met name het neolithicum, bestond, dat reeds sedert 

 overoude tijden wrijvJngs-, contact- en verschuivingsverschijnselen onder 

 de menschheid bestaan hebben, dat nog bovendien de begrippen van soor- 

 ten, rassen etc. schommelen en eene volstrekt nadere omlijning behoeven, 

 zij het ook in afwachting van de uitkomsten van het onzen tijd eigen 

 onderzoek naar de elementaire eigenschappen en de eenheden der ken- 

 merken, daar zou, nog afgezien van de ook tusschen zeer uiteenloopende 

 vormen voorkomende fertiliteit, eene overeenstemming in meeniug zelfs 

 veeleer verwonderlijk mogen heeten. 



De hier gereleveerde moeilijkheden komen uit den aard der zaak 

 eerst recht ter sprake, waar men geen alternatieve verschilkenmerken 

 heeft, waar men niet kan zeggen een kenmerk is er of is er niet, doch 

 waar het slechts gaat om quantitatieve difterenties tusschen bij twee of 

 meerdere biotypen gelijkelijk aanwezige kenmerken, die slechts verschillen 

 in graad. In de huisdierwetenschap nu gaat het juist om zulke verschil- 

 len. Daaruit wordt als vanzelf een groote, overigens onduldbare subjec- 

 tieviteit geboren, ja ten slotte komt het voor, dat de onderzoekers in 

 kwestie zich minder om in woorden uitdrukbare kenmerken, dan wel om 

 eigenschappen en habitusbeelden bekommeren. Dan is een onvermijdelijk 

 gevolg de onmogelijkheid zich kritisch objectief tegenover een vraagstuk 

 te plaatsen. Niet zelden gebeurt het zelfs, dat een onderzoeker, zij het 

 ook onbewust, de objectieve en voor elkeen toegankelijke feiten slechts als 

 lastige attributen aan zijne op habitusbeelden berustende discussie toevoegt. 



Door deze inleidende opmerkingen zijn wij als ongemerkt binnengeleid 

 op het terrein, waarop wij even willen verwijlen. Immers juist hier, waar 



