geheel op den voorgrond is geplaatst en wel meer in het bijzonder de 

 vergelij kende osteologische, daar moet naast de groote fluctueerende va- 

 riabiliteit nog op twee zaken de aandacht gevestigd worden t, w. op de 

 ouderdoms- en op de geslachtsverschillen. Wij willen deze laatste echter 

 slechts even aanroeren. Welk een invloed ouderdoms verschillen hebben, 

 blijkt vooral bij bestudeering van het tandsysteem, met name bij die 

 tanden, welke (zooals bij de Ungulaten) een zuilvormigen, d. w. z. (en 

 daarop dient de nadruk gelegd) zeer langgerekt kegelvormigen bouw der 

 eraailplooien bezitten. Een onmiddellijk gevolg daarvan toch is, dat de 

 usuurvlakken op verschillende leeftijden een in hunne natuur zich gron- 

 dende verschillende configuratie bezitten. Zoo is een paardekies in zijne 

 lagere gedeelten gebouwd als die van een ezel in de hoogere; zoo is de 

 configuratie der emailplooien in de lagere deelen der runderkiezen een- 

 voudiger dan hooger op; zoo krygt bij het varken de talon van de laatste 

 bovenste molaar op hoogeren leeftijd nog nieuwe knobbeltjes etc. 



Ook overigens is het echter van nauwelijks te onderschatten waarde, 

 een dier in zijne postembryonale, speciaal zeer jeugdige ontwikkelings- 

 phasen nauwkeurig te bestudeeren. Deze bewering baseert zich vooral 

 daarop, dat hem, die zich langeren tijd (osteologisch) met huisdieronder- 

 zoek bezig houdt, als onwillekeurig een eigenaardige regelmaat treft, die 

 zich als een soort van wet opdringt. Het schijnt nl., dat onder invloed 

 van de cultuur of domesticatie [in dieperen zin dus van een algeheels 

 wijziging der selectie, die van eene natuurlijke, slechts met het nut van 

 het dier rekening houdende, verkeerd wordt in eene kunstmatige, waarbij 

 slechts het menschelijk nuttigheidsprincipe op den voorgrond staat] jeugd- 

 kenmerken constant worden (latente mutatie!). Als voorbeelden vermeld 

 ik, hoe naar S t u d e r de uiterste domesticatieproducten der honden 

 (Afienpinschers) volwassen en zelfs op hooge leeftijd (10 jaar) de groote 

 fontanel open kunnen hebben, ja dat het zelfs voorkomt, dat zij gedu- 

 rende hun geheele leven het m eikgebit behouden. De domesticatie, als 

 het veroorloofd is in dit woord een geheel begrip saam te vatten, legt 

 jeugdkenmerken vast. Dit verschijnsel eenmaal geaccepteerd, opent, vooral 

 in verband met de Haeckelsche regel en de wet van Dollo, zeer 

 wijde perspectieven. Waar bijv. pasgeboren dieren dikwerf een in verhou- 

 ding groot, afgerond bol neurocranium vertoonen, daar kan de wortel 

 van twee, wat den hersenschedel betreft, sterk uiteenloopende vormreeksen, 

 gemakkelijk dezelfde zijn. Om de gedachten te bepalen, kunnen haze- 

 winden en mopsen op geheel verschillende plaatsen voorkomend, 

 evengoed eenzelfden of gelijksoortigen uitgangsvorm gehad hebben, als dat 

 zij, onafhankelijk van de plaats van voorkomen, elk voor zich als gelijk- 

 soortig vormtype niets met elkaar van doen hebben Dit wordt zeer 

 fraai gedemonstreerd door het feit, dat in praecolumbinischen tijd, de 

 Mexicaansche Inka's craniologisch gelijksoortige Mopsen gekoesterd heb- 

 ben, als de kultuurvolken van tegenwoordig en in den Europeesch karo- 

 lingischen tijd. Hetzelfde zou gelden van de Hazewinden der oude Egypte- 

 naren en die van ons, indien vast stond, dat daartusschen geen verband 

 bestaat. In dit licht bezien vormen de Primigenius-, Brachyceros- en 

 Aceratosvovmen bij het rund niet anders dan één, op het eerste gezicht 

 overigens reversibele, reeks. Dan ook kunnen de afwijkingen der huis- 

 dieren als gevolgen der domesticatie, ons omtrent den duur daarvan 

 althans iets zeggen. Zoo is m. i. de zgn. Ovis palustris Rüt. en het heide- 

 schaap, wat de afstamming betreft, identiek, doch is de eerste slechts 

 langer in cultuur geweest. Zoo zou het kunnen zijn, dat de Sus paliis- 



