C D 



— --^ = III, de verhouding tusscben gezichts- en hersenkapsellengte, respec- 



P TT' 



tievelijk ^^-^ = IX, de verhouding tusschen de breedte van den bersen- 



kapsel aan de lineae-parieto-temporales en die aan de basis. Daarbij blijkt 

 nu, dat de honden, die de nevengroep der paalwoningcurven vormen, in 

 het eerste geval (index III) rechts, in bet laatste (index IX) daarentegen 

 links staan, m. a. w. dat de eerste index (III) bij de hoofd- of palustris- 

 groep, de laatste index (IX) bij de nevengroep de kleinste is. 



Wat zegt ons nu de vergelijking met de naaste verwanten? Onder- 

 staand staatje geeft dit het beste weer: 



Index ^ = III Index 1^ = IX 



A O r Je 



Min. Aiithm. Max. Min. Aiithm. Max. 



var. 



gemidd. var. var. gemidd. var. 



Canis aureus . . . . 80. •' 85.^ 90.=^ 90. 95.8 lOO mM. 



Canis lu-pus 85.» 92.^ 190. 77. 82.^ 94.2» 



Hieruit blijkt immers, dat de indices van Wolf en Jakhals zich verhouden 

 als die van de hoofd- en nevengroep der paalwoninghonden. 



Op grond van een en ander dunkt het mij geoorloofd te spreken van 

 een oorspronkelijke hoofd- of paluslrisgYOQ^ van paalwoninghonden met 

 jakhalskenmerken, van een later bijgekomen nevengroep met wolfsken- 

 merken. 



Een bijzondere taak is het de verschillende Wolfs- en Jakhalsvormen 

 na te gaan. 



Gaan wij thans nog even terug tot de terphonden, dan kunnen wij 

 consequent doorredeneerend zeggen, dat in de terpen de wolfachtige 

 honden geheel op den voorgrond zijn gekomen, een feit dat relief krijgt, 

 wanneer o. m. in aanmerking wordt genomen, dat de kleinere terphon- 

 den ten opzichte van die uit de paalwoningen reeds een vrij sterk gewij- 

 zigd (meer jeugdkenmerken vertoonend), minder primitief karakter dragen 

 en dat de terpen liggen in een gebied, waar alleen de wolf voorkwam. 

 Wel is waar mag dit ook voor Zwitserland hebben gegolden, doch in 

 Zuidoost-Europa leeft ook de jakhals en is de C. mikü Wold. een jakhals 

 geweest, dan kan het verbreidingsgebied van den jakhals vroeger wel 

 iets grooter zijn geweest dan thans. 



Nu echter wordt ons ook verklaarbaar de wisseling van de toppen der 

 indicescurven van paalwoning- en terphonden ten opzichte van elkaar; 

 nog sterker, uit die ligging kunnen wij zelfs voorspellen, aan welke zijde in 

 de graphische voorstelling der indices de representanten van de hoofd- 

 groep, aan welke die van de nevengroep der paalwoninghonden staan en 

 eindelijk, hoe de indices van Jakhalzen en Wolven zich ten opzichte van 

 elkaar gedragen. 



E E' 

 Zoo ligt de top van de Indexcurve =^-^ = IX der terphonden links van 



die der paalwoninghonden. Waar nu in de terpen de honden met wolfs- 

 kenmerken algeheel domineeren, bij de paalwoninghonden echter omge- 

 keerd, daar ligt hierin al direct eene sterke aanwijzing, dat diezelfde 

 index bij de yalustrisgxoQ^, d. w. z. bij honden met jakhalskenmerken 

 grooter is dan bij die met wolfskenmerken, d. w. z. by de nevengroep. 



