Lxni 



geleverd wordt, wier herkomst nauwkeurig nagegaan werd. Er is dus 

 zoowel ento- als ectomesoderm, het laatste echter het meest, terwijl om- 

 trent een deel verschil van opvatting mogelijk is, of men dit als ecto- 

 of als entomesoderm beschouwen wil. Bigelow, die dit laatste ook bij Lepas 

 vond, beschouwt het als entomesoderm, waarvan spr. echter geenszins 

 overtuigd is, terwyl het door spr. waargenomen ontwijfelbare entomeso- 

 derm door Bigelow bij Lepas niet (niet meer?) werd opgemerkt. 



De opeenvolgende klievingen verloopen niet geheel gelijktijdig in de 

 verschillende cellen, zij beginnen aan de animale pool en planten zich 

 dan, evenals bijv. bij Emplectonema op te merken viel, naar de vegeta- 

 tieve zijde, dus naar den blastoporus, voort. Merkwaardig is hierbij, dat 

 de groote dooiercellen in deelingssnelheid niet noemenswaard achterblij- 

 ven bij de kleine ecto- en mesodermcellen. Kuststadien van 8, 16, 32 

 enz. cellen komen hierdoor fraai voor den dag. In het stadium 128, na 

 de 7*16 deeling, bestaat het ei uit 4 entodermcellen, 21 mesodermcellen 

 en 103 ectodermcellen. 



De eiklieving vertoont, evenals bij Lepas, een bilateraal-symmetrisch 

 karakter; overeenstemming met de klieving der Anneliden is moeilijk te 

 vinden. ïeloblastische mesodermvorraing ontbreekt met name geheel, alle 

 mesodermcellen zijn even groot en gedragen zich op dezelfde wijze. 



Het aantal chromosomen in de somatische deelingsspoelen bedraagt 32, 

 bij de 2'*e reductiedeeling 16 (de l^^^ reductiedeeling werd niet bestudeerd). 



Daarna demonsti-eert de Heer H. «fordan een proef met het bloed 

 van Helix pomatia. 



Het bloed van deze slak bevat een kleurstof, die in geoxydeerden toe- 

 stand blauw is (haemocyanine). Laat men zulk bloed in een reageerbuisje 

 staan, zoo neemt men na eenigen tijd waar, dat de blauwe kleur van het 

 bloed verdwijnt, d. w. z de haemocyanine svordt gereduceerd. De reductie 

 heeft plaats met behulp van een reduceerende substantie (Phisalix, C. 

 C. R. Soc. Biel. T. 52. 1900, p. 729; Couvreur, E. Ann. Soc. Linn. 

 Lyon, N. S. T. 47. 1901, p. 85), die in het bloed aanwezig is. Slechts 

 aan de oppervlakte van het, in het buisje aanwezige bloed, nemen wij 

 een blauwen ring waar. Uit de lucht, met welke het bloed hier in aan- 

 raking is, wordt door de haemocyanine in deze zone voortdurend zuur- 

 stof opgenomen De reduceerende substantie verbruikt natuurlijk daar 

 evenveel zuurstof, als in de overige hoeveelheid bloed, die zonder de 

 oppervlakte te raken in het buisje aanwezig is. Het grijze, gereduceerde 

 bloed met zijn blauwen ring aan de oppervlakte vertoont dientengevolge 

 de geheele biologie van de haemocyanine : reductie of afgifte van zuurstof 

 en opname van zuurstof uit de lucht. Voor demonstratie is het bloed in 

 den beschreven toestand bij uitstek geschikt. Schudden wij het bloed, 

 dan wordt het in zijn geheel diep blauw (algeheele aanraking met lucht). 



Met behulp van de microrespirometer van Kragh kon het voortdu- 

 rende verbruik van zuurstof aangetoond worden. 



Het bloed van Helix kan weken lang in een reageerbuisje staan zonder 

 een bedorven geur aan te nemen, niettegenstaande zijn betrekkelijk hooge 

 gehalte aan eiwit. (Bescherming tegen bacterieele infectie?). 



Vervolgens doet de Heer «Vordan een mededeeling over de wijze, 

 waarop Maclra inflata (typica of var. lignaria) in het zand indringt. 



Dat schelpdieren in staat zijn door het dichtslaan van hunne schelpen 

 een waterstroom te veroorzaken, die hen al zwemmende in het water 

 vooruit drijft, is bekend. De beweging van het dier (Pecten) heeft in 



