het proces nagenoeg tot stilstand gekomen om half elf in den morgen, 

 's Middags — om half drie — begon het proces opnieuw, om gedurende 

 de volgende uren te stijgen tot het maximum respectievelijk om half drie 

 's nachts en half elf 's avonds. In het klierepitheel van de krypten van 

 Lieberkühn werden op alle waargenomen tijden kernen in deeling aange- 

 troffen, doch ook hier viel een minimum 's ochtends om half elf, een 

 maximum 's avonds om half elf, terwijl de daartusschen liggende uren 

 overgangen vertoonden. 



Ook werd nagegaan, of er eenige regelmaat in de opeenvolgende stadia 

 was waar te nemen. Voor het mesenterium valt te constateeren, dat gedu- 

 rende de vroegere uren van het proces slechts jonge kerndeelingsstadia 

 voorkomen, terwijl de latere stadia slechts talrijk zijn in de latere uren 

 van het proces. Volkomen regelmatig was het echter niet, daar ook in 

 de latere uren jonge stadia in grooten getale aanwezig waren. Voor de 

 cornea geldt, dat ook hier de latere stadia slechts in de latere uren zijn 

 aangetroffen. In het darmepitheel werd geen duidelijke regelmaat ge- 

 vonden. 



Ten slotte is ook het leverweefsel op een dergelijke manier onder- 

 zocht, doch zonder resultaat; of dit weefsel geen cyclus vertoont, of dat 

 de fixatiewijze niet voldoende was, is spr. niet duidelijk. 



In ieder geval dient overwogen te worden, of het mogelijk is, dat de 

 weefsels van andere dieren ook een dergelijken cyclus in hun deelings- 

 proces vertoonen en of dit ook de reden kan zijn, waarom in sommige 

 groeiende weefsels zoo weinig karyokinesen worden aangetroffen. 



Vervolgens krijgt de Heer Rcsink het woord. 



Spr. begint met te betoogen, dat de embryogenese der Zoogdieren eigen- 

 aardigheden vertoont, die z. i, primitief karakter hebben, omdat ze niet 

 afgeleid kunnen worden van structuren bij andere Vertebraten. Het zijn : 



I. De arch-amniogenese, die direct de inwendige celmassa van de 

 metagastrula van van Beneden, die met een virtueelen porus naar buiten 

 uitmondt (zooals spr. ook bij Tupaia vond), overvoert in den embryonalen 

 knobbel, dezen, door reëel worden van het viriueele lumen, in het archam- 

 nion en dit ten slotte in het functioneerende amnion. 



De neo-amniogenese door plooivorming ontstaat, dooi'dat het archamnion 

 of de embryonale knobbel wordt opgelost vóór de overgang in het func- 

 tioneerende amnion, doordat de kiemblaas van de Indeciduaten, waarbij 

 deze amniogenese voorkomt, zóó enorm veel grooter is dan de kiemblaas 

 der Deciduaten, dat de strekking van de wand de oplossing van den 

 embryonalen knobbel bewerkt kan hebben. De amniogenese door plooi- 

 vorming verklaart spr. dus als physiologische postregeneratie in overeen- 

 stemming met zijn uiteenzetting over de stamontwikkeling der embryonale 

 organen, verschenen in het Tijdschr. Ned. Dierk. Ver. 1905. 



II. De ectoplacenta, die alleen bij zeer primitieve vormen, als Insecti- 

 voren en Primaten (vooral den mensch) in ongereduceerden toestand aan- 

 getroffen wordt in de allerjongste stadiën en later ten deele verdwijnt, 

 ten deele gebruikt wordt voor den opbouw der allantoïde placenta. Rudi- 

 menten daarvan komen vrij wel bij alle Mammalia voor (en vermoedelijk 

 ook bij vele Sauropsiden), het duidelijkst in de overgang van het deciduate 

 in het adeciduate type als Talpa, Tupaia, Sorex, Manis, Carnivoren, enz. 



III. De Getrapte Gastridatie (Hubrecht, Keibel, Hertvvig, Assheton). 



IV. De Multizonaire mesodermvorming van uit de protochordale plaat, 

 de protochordale wig en de primitiefstreep. De perifere mesoblastvorming, 



