die Bonnet en llubrecht vonden rasp. bij schaap en Sorex en Tsukaguchi 

 bij de ree, vond spr. ook bij Erinaceus en Tupaia, het orgaan er van is 

 ook hier de protochordale plaat (Hubrecht) of Erganzungsplatte (Bonnet). 



Spr. meent, dat deze verschijnselen alleen te verklaren, zijn als wij 

 aannemen, dat het embryo der Vertebraten (in elk gev^al der Mammalia) 

 zioh in de eerste stadiën ontwikkelt in een larve, zooals 

 de jonge Echinus zich ontwikkelt in een ectodermale instulping van den 

 pluteus, een soort geëntypeerde ectodermale imaginaalschijf, waarbij de 

 larve zijn differentiatie verloor door het intrauterine parasitaire leven 

 en gereduceerd werd tot een blaas met een sponsachtig woekerende 

 epidermis (de ectoplacenta). De inwendige celmassa van de metagastrula, 

 de embryonale knobbel en hot archamnion zijn dan de geëntypeerde 

 imaginaalschijf der Vertebratenlarve (of in elk geval der Mammalia-larve), 

 de getrapte gastrulatie (en mesodermvorming) als successieve entoderm- 

 vorming in larve en embryo. 



Tot verklaring van deze wijze van ontogenese neemt spr. een alge- 

 meene phylogenetische wet aan, die hij als de concentratie van den 

 generatiecyclus (ei, agame larve, gameet) en de daarmee samen- 

 gaande vorming van het uteruscomplex in het vrouwelijke soma 

 beschrijft. Peripatus bewijst, dat dit proces al op zeer jonge phyletische 

 stadiën mogelijk is en een hoogen graad kan bereiken. 



De aanleiding tot dit phylogenetische proces zoekt spr. in overeen- 

 stemming met C. S. Minot in de beboette van het jong de differentiatie 

 der weefsels zoo lang mogelijk uit te stellen ten gunste van de groei. 

 Voor de beteekenis van deze ontwikkelingsmechanische momenten ver- 

 wijst spr. naar de onderscheiding van W. Eoux, die het ontogenetisch 

 proces splitst iu drie phasen, ieder door een apart causaal systeem be- 

 heerscht, de klieving, de groei en de histologische differentiatie, een 

 onderscheiding, die von Baer reeds maakte, zij 't dan ook alleen maar 

 descriptief. 



Daar het mogelijk is, ook experimenteel, door ingrijpen in het endo- 

 krine stelsel, de verhouding van groei en differentiatie te wijzigen, moet 

 rekening gehouden worden bij de verklaring van de ))concentratie van 

 den generatiecyclus" met den toestand der interne secretie bij moeder 

 en jong. 



Het spreekt vanzelf, dat het vrouwelijke soma tracht zich tegen dezen 

 veeleischenden indringer te verzetten en volgens spr. moet de verge- 

 lijkende phvsiologie en anatomie van de zwangerschap dan ook uitgaan 

 van dit conflict tusschen jong en moeder, of tusschen den stam en het 

 individu, dat door verschillende diersoorten op vei'schillende wijze wordt 

 opgelost en dat als een der meest intense phylogenetische drijfkrachten 

 moet worden beschouwd, wat al blijkt uit de termen Amnioten, AUan- 

 toidea, Mammalia, Marsupialia, Deciduaten, enz., enz. 



Naar het physiologische en anatomische evenwicht tusschen jong en 

 moeder, dat spr. in den term ))uteruscomplex" samenvat, wordt gestreefd 

 op twee manieren, 1° door aanpassing van het moederlijke soma aan het 

 uteruscomplex, 2° door het streven het uteruscomplex te verdringen, wat 

 spr. benoemde met den term phyletische afdrijving (als een abortus, 

 uitgaande niet van het individu, maar van den stam, het phylon). Ter 

 verklaring van het mechanisme van deze phyletische afdrijving introduceert 

 spr. een beginsel, dat reeds in de sociologie gebruikt wordt, om de 

 genesis der technische inspiratie of intuïtie voorstelbaar te maken: de 

 technische hulpmiddelen van de arbeid worden door Kopp, Noiré, enz. 



