deuterostome larven (Dipleurula, Toi-naria enz.), waarnaar de heer Sluiter 

 informeerde, moest voorloopig onbesproken blijven. Spr. meende, dat de 

 Archimerie-theorie van prof. Van Wijhe, Mc. Bride, Heider enz. in ver- 

 band met de getrapte gastrulatie on mesodermvormiog een weg tot op- 

 lossing kon zijn. 



De heer Te§ch deelt iets mede over een blijkbaar zeldzame Amphi- 

 pode, Talorchestia brito Stebbing. Onder oud materiaal van Orchestia 

 gammarellus (Pallas) in het Leidsch Museum, door Dr. Herklots indertijd 

 bij Katwijk verzameld, dat dus, daar H. omstreeks 1873 overleed, ten- 

 minste al meer dan 40 jaren oud moet zijn, vond spr. een 12-tal exem- 

 plaren van deze Talorchestia, die dus als nieuw voor onze fauna moet 

 worden beschouwd. Deze soort werd eerst in 1891 door Stebbing als 

 nieuw beschreven, en het is wel merkwaardig, dat zij toen reeds, hoewel 

 niet herkend, meer dan 20 jaren geleden aan ons strand was waarge- 

 nomen. Of zij hier nog voorkomt, zal een nieuw onderzoek moeten uit- 

 maken. Hoewel Hoek in zijne Crustacea Neerlandica (ïijdschr. Ned. Dierk. 

 Ver., Ser. 2, Deel 2, 1889, p. 16 van den overdruk) vermeldt de exem- 

 plaren van Orchestia littorea (Montagu) (= O. gammarellus (Pallas) ), 

 welke door Herklots te Katwijk gevangen waren, in het Leidsch Museum 

 te hebben gezien, schijnt hij de aanwezigheid der andere soort tusschen 

 deze exemplaren niet te hebben opgemerkt. 



De Heer Schierbeck deelt de resultaten mede van zijn onderzoek 

 over het setale patroon der rupsen, verricht in aansluiting aan de onder- 

 zoekingen van J. F. V. Bemmelen over poppen en imagines. Spreker 

 geeft de gronden aan van zijn nomenclatuur (Vers. K. Akad. v. W. 

 2e Sect. Deel XXIV). Hepialus Lecta, instar I wijkt in verschillende 

 opzichten van de overige rupsen af. Bij de Pieriden treedt in de onto- 

 genie een vermeerdering van het aantal setae op. De pop bezit, ook bij 

 niet gepigmenteerde rupsen een teekening van pigmentvlekken, overeen- 

 komend met het setale patroon van instar I. De andere Rhopalocera- 

 poppen bezitten dezelfde teekening. Hierbij is echter op het abdomen een 

 vlek, overeenkomend met seta dorsolateralis, die bij de rupsen meestal 

 alleen op den thorax voorkomt, bebalve bij de Hepialiden. De eenvoudige 

 popteekening is een voorbeeld van convergentie in de ontwikkeling. De 

 overige onderzochte rupsen vertoonen in instar I een soms min of 

 meer gereduceerd patroon, dat in hoofdtrekken hetzelfde is als dat der 

 Bhopalocera. 



Ten laatste bedankt de voorzitter Prof. Vosmaer voor de gastvrijheid, 

 die de Vereeniging in het Leidsche Zoötomisch Laboratorium mocht ge- 

 nieten, om daarna de vergadering te sluiten. 



