22 Decundre. Saxiftaga. 
HanrraT supra muros antiquos. Q. 
peirca. T. foliis caulinis palmato-tripartitis peur -— 
is fidis, caule ramosissimo laxo. — Linz. sp. pl. 
578. (sub Saxifr.) —Saz. MANUEAU su. 
sax. 43. t. 16. et Sax. Bellardi, p. 20. Sed 
Saxifraga Bellardi. Allion. pedem. 72. t. 88. f. V, 
est mera pygmzea varietas ; potiusve eadem im- 
; perfecta, morstrosave, H d. 
Hasnirar in alpibus Suecize, &c. 
7. SAXIFRAGA. Linn. pen. pl. 
pre patulus erectusve, —Peta/a 5, exunguicu- 
c oma mmun 
emen filiformia unifor- 
ve (E. E 
liter racemosi vel pendet ARE albi, 
vel rarissimé apicem versus externé tineturà 
rubedinis, Genus tamen forte dividendum. 
Sta  BÜLBIFERUE : folioruni axillis radici- 
^ busve bulbiferis, foliis lobatis. 
gramu- S, dtes prete: lobatis, caule racemoso, 
jfraga granulata UT sp. pl 518. — Engl 
