PROBLEAUTIS ISOPERIMFTRICL 125 



«as tiintiim Ycl eiusdem longitiidinis , vel eiusdem ca- 

 pacitatis pofuiffem. Atque fme dubio aequatio magis 

 genemlis proditura fuillet, fi ad duas has proprietates 

 adhuc vnam phiresue fuperaddidiflem. Ex quibus , quod 

 forte admodum paradoxum videbitur, intelhgitur, quo 

 magis curuarum propofitnrum numerus reflxingatur , eo 

 pkires quaefito fatisficientes reperiri. 



§. 4. Has igitur claffes in fequcntibus quaefHoni- 

 bus compledar maxime vniuerfdibus. I Ex onmibus 

 prorfus curuis eam detcrminare ^ quae proprietatem A 

 maximo vel mininw gradu contineat. II. Ex omnibus 

 curuls proprietate A aeqnaliter praeditis ., eam dctermi- 

 nare , quae proprietatem B maximo vel minimo gradu con- 

 tineat. III. Ex omnibus ■ curiiis et proprietate A et pro- 

 prietate B acqualiter praeditis ., eam determinare ^ quae 

 proprictatem C maximo minimoue gradu contineat. IF.Ex 

 omniinis curuis proprietatibus A etV> etQ fmgulis aequa- 

 liter praeditis , eam determinare , quae proprictatem D ma- 

 xim) minimoue gradu co^itineat. Simih modo quinta claf- 

 fis curu.is quatuor proprietatibus praeditas contemplabi- 

 tur et ita porro fcquentes. 



§. 5. Harum quacftionum probe efl notanda pro- 

 prietas ifta, quod proprietates curuarum datarum cum 

 ea, cjiiam quaefita habere debet, poflint commutari. 

 Ita fecunda quaeflio , nam in prima haec commutatio 16- 

 cum habere ncqiit, congruit cum hac : Ex omnibus cur^ 

 uis proprietate B praeditis , eam dcterminare , quae pro-- 

 prietatem A maximo minimoue gradu habsat, Et tcr- 

 ■ Q. 3 tia 



■ \ 



