PROBLEMATIS ISOPERIMETRICL 129 



particiik Z-p, et cN minmtiir particula ^j3. Priores .' 

 vero particiiliie j3/// ct bn poflfmt etinm ad ^p redu- 

 ci per fnnilitudinem triangulorum p ;>///, ^^M et (3 -'«, 

 cbNy ex qiia rcperitar p///— — ,,-, tx_ bn — —^. bi~ 

 tu ergo proximo migrat au m ab-^-j-'., bc ni Z/t' 

 --^f; b^ in Z-MH-Z^jS ; et cN in c-N-^(3, ab" 

 fciflae vero elemenia AB et BC interim manent in"" 

 uariata. Deinde etiam iplli applicata BZ» crelcit elc" 

 mento /'(^, et arcus oab particula [3///, i. e. —^ . Qiiae, 

 quantjuam laepiirime negligi polTunt, tamen in genere 

 retineri debent. ' « 



§. II. Curri autem praefcripta proprietas, quam 

 curua oa maximo vel minimo gradu continere debet , 

 tanta debeat reperiri in elementis ab^bc., quanta in 

 proximis ^(3 , ^c j in vtroque calii eam proprietatem 

 ad calculiim reuocare conueniet, et exprefnones rcful- 

 tantes a fe niuicem fubtrahcre; id enim, quod reftat 

 aequale erit ponendum nihilo. SinguH vero huius re- 

 fidiii termini vei affedi erunt particula ;>j3, vel ^m 

 et bn-. quae autem , quia ad bi^ reduci poflunt, to- 

 tum refidunm erit per b p diuifibHe , quo ficto prodibit 

 aequatio , in qua nulla prorfus quantitas a puncfto j3 pen- 

 dens reperietur, fed tota ex x^y et s cum conilanti- 

 bus confl:abit. Ex hac igitur natura curuae quaefitae '^ 



determinabitur. 



§. 12. Ponamus curuam oa eam habere debcre 

 proprietatem , vt in ea /.vVj minorem habeat vaio- 

 Tom. JT R rem. 



/^ 



