&i^m wmis njDicvM a-eqj^ationvm 



q. E. I. 



Atqiie haec fmit quibtis methodiim mcam jam anno 

 1719. iii Adlis Emditamm pag.351. exporuambreuitcr 

 illuftiMic, et occiiG.orie innentorurn Cel. Mqyvrci pau- 

 hihim extcndere, \ifum cft. Superuacaneiim i d.ico often- 

 dcrc quom(i)d(*) fuperiores formulae in formas Cotefii 

 fiiit tr.uibfundcndae , cum hoc fst negotium ad p^irum 

 calculnm algebraicum fpeclans a -quolibet Analyfta fa- 

 cile cxpedicndum. 



DE FORMIS RADICVM AEQVA- 



TiONVM CVIVSQVE ORDINIS CCN- 

 lECTATlO. 



AVCTORE 



Leonh. Eulero: 



SVmmopere ndmirnndum ■vidctur, qnod, cum ipfis 

 rei analyticae initiis radiccs aequationum cubicarum 

 et biquadraticarum clTcnt inucntac , his tamcn tem- 

 poribus , quibns analyfis maxima augmaita ^ccepit , mo- 

 dus adhac lateat akiorum aequationum radiccs enieudi; 

 praefcrtim , cum haec res contjnuo a piaeftantiilimis in- 

 geniis maximo fbudio fit inucrtigata. Qiio fhidio , quan- 

 quam c]uaefito parnm efl (atisfadum: cgrtgia tamen ad 

 quasque nequationes tradandas fubfidiafuntdcte^a. Qnam- 



obrem 



