crJVsorE ordinis coniectjtio. 217 



obrcm ncmiucin puto fore, qui hoc mcum inftitutum , 

 q'io , quas tbrnias habcant aequationurn nidices , et qua 

 via eae fbrte inucniri poflint, oftendo , ctiamfi plus non 

 praeftiterim , fit reprehcnfurus. Ahos enim fortafle ma- 

 gis iuuare, atque tandem ad intcntum fcopum pcrdu- 

 cere, poterit. 



§. 2. Cum aequatio cuiusqiie poteftatis omnes in- 

 feriores in fe comprehcndat , facile perfpicitur , metho- 

 dum quoque radicem ex quaque aequatione extrahcndi 

 ita efiTe comparatam, vt omnium inferiorum aequatio- 

 num methodos inuoluat. Quamobrcm inuentio radicis 

 cx aequatione fex dimenfionum haberi non poteft , nifi 

 eadcm antca conftet de aequationibus quinti, quarti, et 

 ttrtii gradus. Ita vidcmus BombeUii methodum, ex aequa- 

 ti >nibus biquadraticis radices extrahendi, perducere ad 

 rcl()lutioncm aequationis cubicae; atque cubicae aequa- 

 tionis radicem definiri non polfe fine quadraticae aequa- 

 tionis refolutione. 



§. 3. Refolutioncm aequationis cubicae feqiienti 

 modo a quadratica pendentcm confidero. Sit aequatio 

 cubica .v'— <^.r-H^, in qua fecundus terminus deeft, 



i t 



huius radicem x dico fore zzv A -+- K B , exiftentibus 

 A ct B duabus radicibns aequationis cuiusdam quadra- 

 tic:ic z^ ~az—'^. Qiiamobrem ex natura aequatio- 

 mim erit A-|-B — a et ABzr g. Sed ad a et g ex 



<? et b dcflnieudas fumo aeqoationem .vz=:y A-f-V B, 



qaae cnbice miiltiphcara dat x '— A 4- B -i- 3 V B A (y A 



H-yB)— 3. vT^AB-l- A-i-B. Quae cum propofita 

 Tmn. VI. Ee x^ 



