iiSDE FOmiS RADICVM AEQVATIONFM 



2 3 



X' =zax-\-lf compamta dabit ^ =r. 3 y A B — 3 V g , et 

 ^ — A 4- B =1: a. Fi»t igitiir a — bet g — ~ ; quocirca 

 aequatio quadratica rerohitioni acquationis .v' =:«aM-^ 

 didio modo inferuicns erit z' — bz—-^^. Huius enim 



ladicibus cognitis A et B, erit x-zzV k-^l/B. 



§. 4. Sed cum radix cubica ex quaquc quantitate 



Iriplicem h.ibeat valorcm, haec formula xzzy A-^-Vl^ 

 om.nes ctiam radices aequationis propolitae complede- 

 tur, Sint enim \k civ practer vnitatem radices cubicae 



ex Ynitate , erit etiam X— [jLT^A-l-J^VByfi modo fit 

 j^.vzri. Quamobrem [x^tv effe debcbunt ^^^^— et 



'rJ -^- g , vel inuerfe. Praeter radicem igitur .v~y A-H 



y B f.itisficient quoqne propofitae hae duae alterae radices 

 X nziilJrtl-rily' A -1^^- -^f B , et .rrr^-i^iiy^A^-^V:!? 



yB. Hicqvie ratione aequationis cubicac ctiam , in qua 

 fecundus teimiaus^- non deeft ,, radices detcrminari pote- 

 runt. 



§. 5.. Aequationes biquadraticae variis modis ad cubi- 

 cas reduci folent, quorum autcm niilhis inftituto meo^ 

 vtilitatem afferre potefl:, Sed mihi eft peculiaris me- 

 tliodus idcm cfficiendi, atque priori, qua cubicae ad 

 quadraticas reducuntur , fimilis, ita vt exinde quodammo- 

 do conchidi poffit , quomodo acquationcs ahiorum gradu- 

 Wn debeant tradari. Vt fi propofita. fit liaec aequatio 



