jiO DE FORMIS RADICFM AEOVATIONVM 



aim radices biquadniticac fimul lumtae conftituant radi- 

 cem aequationis biquadraticac propolitae. Atquc haec 

 methodus inucniendi radices ex aequatione biquadratica , 

 etiamfi fit priori operofior , maiorera habet affinitatem 

 cum refolutione aequationum cubicarum , cum eiusdeni 

 poteftatis radix extrahatur ex radicibus aequationis m- 

 ferioris, cuius eft iplii aequatio propofita, 



§. 7. SimiU ratione etiam aequatio quadratica x' 

 rr flT, in qua fecundus terminus dceft, refohictur ope aequa- 

 tionis vnius dimenfior^is z — a. Huius enim radix eft 

 «, atque radix aequationis propofitae x — Va^ vcl x 

 rz — y <7. Huiusmodi autein aequatianem ordine infcrio- 

 rem , cuius ope aequatio fupenor fecundo terniino ca- 

 rens refohiitiu', vocabo aequationem rcfoluentew . Ita 

 aequationis quadraticae x-—a acquatio refohiens erit 

 sm^j aequationis cubicae x^~ax-^-b., aequatio re- 

 foluens erit s' — ^s— |y. Atquc acquationis biquiuira- 

 ticae x^^ax"^ -\-bx-\-c aequatio refohicns cft z"^ ■zn 



{^-i)z^--(:ij^-^^^'\-^^-^)--+-^v7>- Pro qua- 

 tiratica enim aequationc,. fi aequationis relohientis radix 

 lit A, erlt .r — VA. Pio cubica vero aequatiouc, fi 



refohientis radices flnt A et B, erit x — yA-\-l'B. 

 Atquc pro biquadracica aequationc,exirteutibus rcfohicntis 



lequationis radicibus A,B ct C, crit x— VA-i-yB 



§. 8. Ex his etiamfi tribus- tantutn cafibus ramcn 

 Jionfmc fufticienti ratioiie mihi concludcre videor, fupe- 



riorum 



