S22 DE FORMIS RJDICFM AEQl' ATIOW M 



ex hacque aequationem refoluendam ei-ui oportcat. Sint 

 huius acquationij radices A et B, reliquae cn.m radiccs 

 omncs euanefcunt, erit aequationis refohiendae radix x 



"z^Vk-\-VB. E(t vero a — A-4-B et g=rAB cx 



n n 



natura aequationum. Hinc ergo erit VA^H-l^B^ z:: 



n 



vV^ - 2 y l^. atque porro 



VA^-i-VB^ — a'3_3;iV8 

 y A4- 4- y B^ ^ ji-''- - 4X= V g -i- 2 V 5=* 

 y A< -i-y B5 —1-? -5.v3 y g-i- 5 .vV g=^ 

 atque tandcm 



yA''-H y B« = jt«-«.v''-=yg-i-^-.v'^-+y g^^ 



Qiiae efl: aequatio refohicnda , cuius relbhiens cft ^*" * 



^ «.s"-- -^z''-^ , feu .c;2 — a - - e. 



§. 10. Non fohim autcm hoc modo aequatioms 



n n 



^n __ „ y;-2 y g _|_ !!J±^) ^^.7t-4 v g = _ etc . =: a vnica ra- 



n n 



dix inuenitur viziyA-l-VB; fcd fluisflicit etiam 



n n 



quacUbet aUa v =r fx y A -h v y B , modo fit (x"zrv'* in 

 [A. V zr I , id quod ;z diuerfis modis fieri potell. Vt fi 



fit « n: 5 , aequationis .v ^ - 5 .v ^ ^ g -j- 5 .v >' S - — ct ra- 

 dices quinque crunt vt fequLuitur: 



I. 



