z%6 DE CIRCFL^IONE SANCriNIS. 



nitas eruptionem fiingiiinis extra arteriarum alueos per 

 vias lcgitimas indilpenl.ibili irgct neceflitite. Cum ve- 

 ro valuulac iemiiunares omnem in cordis caiia recejjum 

 {§. 20.) languini denegenty idque eo magis, quo fbrtius 

 hic ab arteriis fe rertituentibus apprimitur i§. 21.2.2.): 

 quicquid fuperfiuum eft, id omne pcr arteriarum ex- 

 tremitatcs alteras (§. 17.) cogctur effluere. Hae enim 

 illa emijfaria funt, quae in alterius generis vafa (§. 14..) 

 cum quorum primordiis (§. 7.) cohaerent (§. 12.), li- 

 quorem fuum transfundunt. 



§. 24.. Quamdiu igitur incolumis ac naturalis Htn- 

 guinis motus perennat: tamdiu etiam quauis proieLiione ex. 

 eorde fa5ia tantundem praecip Janguinis per extremarum 

 arteriolarum orijicia in cxteros alueos tranfif., quantum ex 

 corde intra aortae terminos fuit receptutn. Hunc motum 

 finguinis naturalem voco aequabilem\ non, quod Cmguis 

 quocunque vaforum loco aequabiliter moueatur, fed quod 

 interuallo duarum adionum cordis tantum artcriis cxeat, 

 quantum illas intrauit, quacunque id cekritate fiat. Di- 

 co autem praecife tantundem extcrminari in ftatu na^» 

 turali. Qiiodfi enim niinor quantitas elaberetur: cons^e- 

 Jia finguinis moles aortam illiusque ramos vltra conliie- 

 tum tcrminus dijlenderet ; quae tiimia difienjio aut , quod 

 ante (§. 23.) monuimus, rupturam minarctur, aut, fi 

 robulla fatis vafa torcnt et qiiafi rigida, obturatis emif- 

 fariis motum cruoris progrefiiuum pcnitus interrumperet. 

 Fac autem plus exilire per vafa capillaria: totalis fine 

 dubio arteriarum euacuatio tandem fcqueremr. Vtrumque 

 autem talem ftauim a natura abhorrcre, vel me ta- 

 cente, luculentcr patefcit. 



