DE CIRCVLATIONE SANCriNIS. 287 



$ 25. Atqiie huius CoroUarii (§. 24.) propofitio, 

 inm a Dominico Guilielmino ftabilitn adeo vniiierjaiiUr vei'a 

 ert, vt nuUa ex parte qiucquam muteuir, quantumcunque 

 ampla et capacia aut angulta , longa auc breuia lint la-' 

 Ja m?dia inter aoita pnncipium , et arteriolarum fines 

 interiecta. Varientur igitur canales arteriofi quomodo- 

 cunque , diflendantur , coar<ftentur , circumducantur , in- 

 curuentur, quaquavorfum : quia omnia plena liint'§. ro.j; 

 femper tamen omne liquidum in iltis canalibus tam va- 

 rie modificatis tamquam quiefcens confiderari poteft et 

 debet ita, vt nihil aUud fingere nos oporteat, quam 

 folam portionem illam fanguinis ex corde proiedam per 

 intermcdios du(ftus vacuos ademilliiriorum orificia trans^ 

 latam^ atque ibi excuffam. Qiiatenus igitur Hinguis pro- 

 moueri debuit; plane non neceffe erat, -\t boc rejpe&u 

 arteriiie certa qaadam proportione diminuerentur, aut in 

 detenninata a corde diltmtia determinate dccreicerent: 

 led non modo quidam rami longius a corde diftantes 

 poterant ampUores elfe propioribus; verum ex ramis 

 quoque maioribus per lenfibilem diftiuitiam aequaUter 

 capacibus, ramufcuU minimi poterant deriuari : quem- 

 admadum iUud exemplo ramorum intercojlalium ad ar- 

 terias renales relatorum , hoc vero exemplo arteriarum 

 per piam matrem disperdirum , (iiosque ramufculos ca- 

 pillares in cerebri corticcm demittentium , nec non ar- 

 teriarum lienis quorundam animalium ex Anatomicis 

 egregie demonftrari poteft. Certe , quare in vno loco 

 capacior quaedam , in altero angujfior arteria deprehen- 

 datur , longe aliae rationes fubfiint , de qiiibus vero ver- 

 ba facerc adhuc locus non eft, 



f . 25. 



