i5>2 DE CIRCVLATIONE SANGFINIS. 



mi primi (§.31 -3 2- 3 3-) diximus. SimiUa accidiintindiui- 

 fionibus reliquis, doncc in diuifionc vltima tota iih portia 

 fic exhiuifta. 



§. 35. Scd iam alia ruboritiir quaeftio, quae pau- 

 lulum enucleanda nobis videtur , antequam languinis pro- 

 motionem vkerius profequamur : nimirum (§. 18,), an 

 transjufio illius extra arteriarum carceres fiat eodevi mo- 

 mento^ quo fit proie&io eius ex corde ., iew in Jyjiole'^. fiue 

 an id fiat in diajiole^. fiue tempore vtroquel Haec cnim 

 tria bene inter fe diftinguenda funt ac determinanda, fi 

 ab erroribus cautos nos praeftare velimus. Qiiod (arj- 

 guis tempore Jyjloks^ impctu a vi cordis concepto \n 

 venas transeac, de eo quidem tamquam de re fandif- 

 fime certa ne dubitare quidem aufi funt Autores ; quia 

 vero ob diminutam iliius celeritatera non totam por- 

 tionem vna vice a corde proiectam tranfue pofle arbi- 

 trarentur: etiam dialtoles tempus addiderunt, atque ad 

 jnftaurandam velocitatem arteriavum adtionem in (iibfi- 

 dium vocarunt. Qiio iure id fadiim fit, tortallis non 

 incongruum erit, paucis examinare. Primo autcm ne 

 hoc quidem tamquam verum admitti potefl: , quod , fi 

 fanguis eadem celeritate , qua arteria)T\ ingreditur , pcr 

 totam viam progredcretur, transfiifio cum lyilole necel- 

 (iirio coincidat; nifi vafa vbique plena et rigida ede 

 prins dixeris. Sint enim arteriae rigidae et plenae: 

 tiinc fluidum in iilis contentum conlidcrari polfct, vt 

 vmim cc/ntinuum impetui non cedens nifi in fui extre- 

 mitate patula: dum ergo ianguis nouus \ctcrem m 

 principio aortac percuteret; vltimae huius hquoris par- 

 ticulac in cxtremis arteriarum ramufculis motu corrv- 



nuiiii- 



