2p8 DE CIRCVLATIONE SANCVINIS. 



tnrgidas apparere; cuiiis rei caufTa cft, fi vcl tota hu- 

 morum maflli augetur, ac propterea maius fpatium re- 

 quirit; vel fi accedente ciilorc ilhi it;i dilatatur, \t iii 

 volumcn maius fe difFundat: fed id quidem nos lcire 

 oportere : an venae facla qiuiuis transjufione noua , di- 

 latentur, morulis interiedis a fydole cordis determina- 

 tis? Hoc vero fieri in ftatu naturali negauerim. Si 

 enim venae dilatarentur reciproce , tumore aut pulfu id 

 patefccret reciproco. At vero nullus fentitur tumor 

 aut puUlis reciprocus. Dixeris fortaffe : fanguinem non 

 cum impetu tanto (§.39.) iii venas irruere, quanto 

 in arterias proiicitur -^ non igitur adcfie debere pulfum : 

 porro , portiones a ramulis capillaribus minimas recipi , 

 inde nec tumorem oriri poflc. At vero, cum reple- 

 tio venarum , etfi lente et minutatim , per vices tamen, 

 procedtat, et finguis ex innumeiis ramulis in maiores 

 ramos fed pauciores congeratur: oporteret certe , vt vel 

 aliqualis tumefadio reciproca fcutiretur : at , tam pulfus, 

 quam tumoris vcfiigia plane nuUa : ergo etiam nuUa dila- 

 tatio reciproca •, ergo nuUa reciproce ampliata venarum ca- 

 pacitas^ nullum humori nouo intra vcnas diuerticulum. 

 Oportet igitur , vt ., quo mimcnto venae replentur per ^-num 

 extremum ^ eodem momento illae depJeantur per alteruin ex- 

 tremum ^ fnie ^ vt transfufio fanguinis in n:cnarum ahwos 

 mrmcnto coincidat cum effluxu il/ius nouo in cordis •iv»- 

 tricuIos\ et quantitas fmguinis in venis fcmper eadem 

 mancat. 



§. 42,. Qjio igitur tempore cor fniftrum quicfcit, 

 (anguis vi arteriarum in cauam , (§• 37-) ct eodem 



ino- 



