DE CIRCFLATIONE SANGFINIS ^ct 



extra arterias fe fiibduxerit. Hoc tantum argumenta^ 

 tionibus meis innuo . fi vninerfii maflli (i-mguinea tam- 

 quam quiefcens fupponatur , et iam cor portionem deter- 

 minatam in aortam proiiciat; hoc ipfum proiedlionis 

 tempus non effe momentum illud , quo finguis in 

 venas transfundi incipiat, fed hanc transfufionem fieri 

 aut faltim inclioare tempore diaftoles ; quo c^idem ra- 

 tiocinio intaclam relinquo hanc quaeftionem : quanta iila 

 morula fit, quae duas transfufiones intercedat ? an aequa- 

 lis fit tempori diaftoles cordis, an maior, an minor, 

 an infinite parua? Deinde, quod fecundo loco moncn- 

 dum duxi, fi qui funt, qui quaerent, quomodo ea, quae 

 de auriculis dixi (§. 42."), ad vtramque applicari debeant; 

 cum dextra multo maior fit fuiiflra, et ventriculum 

 dextrum capacitate fua aequet : iis responfum efto : nec 

 me caufliim inaequalitatis auricularum nunc allegare pofTe, 

 nec id inflitutum meum requircre ; quare enim dextera 

 amphor fit quam finiftra, id ego quidem hatflenus fingo 

 ignorare. Vidimus ex antecedentibus, et multoties incul- 

 cauimus, capacitatem vaforum maiorem aut minorem 

 nullius plane momenti effe in hoc negotio, modo vis 

 (anguinem pellens femper par fit omnibus obftacuhs 

 feparandis, id quod in corpore viuenti neceffario fup- 

 ponitur, CaufFa variatae capacitatis ahbi quaerenda eft. 

 Dices, me multa nefcire. Ita quidem ell:. Sed hadle- 

 nus fada qaaefiuimus, et ea quidem aut phaenomena , 

 aut ex iidcm immediate eruenda, queis ea, quae nefci- 

 mus, tandem addifcantur. Praeflat fcire pauca, quam 

 obtrudere et fibi et difcentibus, ratiocinia praecipitata, 

 vaga, et apparenter tantum vera. 



Pp 3 AOR- 



