Sj«f DE UTTEKATVRA MANGIFRICA, 



mania. Sed fcriptirra omnibiis his populis eadem eft , tan- 



eummodo qaod pro rationc linguiie cuiusque, littcrae non- 



nullae vel omilTae vel adieftae ad numerum fucrunt^ aut 



quod in litterajum dudibus fuo quisque populusingenio in- 



dulfit, Sic quaedam etiam diuerfitas reperitur inter litteras 



penicillo fcriptas et typis excufas. Illac cnim liberiori- 



bus diicflibus vagantur. Typorum vfuni Sini videntur 



cum his populis communicafle : eodem enim modo to- 



tas in afiferibus exfculpunt imprimuntque paginas. Nuper 



tamciiIoannesRenatus Holmienfis apud Contaifcham prin- 



cipem populi Songar ( quos Calmticcos Oricntales vo- 



care folemus ( i ) ) typographiam more Europaeorum ia- 



ftruxit htreris ft-.mncis, quae aptari poflint in voces et 



lineas. Sed ipfi in lapania haruncce htterarum vefti- 



gia ex fpeciminibiis Kaempherianis deprehendi. Mun- 



gali primi omnium has htteras a Syris vel lacobitis vel 



Neftorianis acceperunt, quonim ad eam rem ope Gin- 



gifcanus vfus fuit. Enimuero dc his ct diximus ahbi,f2) 



ct fortaflii dicemus copiofius alio loco. Nunc enim 



conditui Mangjuricam htteraturam producere folam : qua 



cognita , parum difficultatis fupcrcft in Mungaiicis htte- 



ris , nec ita multo maior in Calmuccicis. Cum cius- 



modi diucrfitatcm nondum fcntirem , crebro impegi. 



Alphabetum , quod primum in Gcrmania cdidi, ab 



amiciffimo Calpare Matthia Roddio , nunc Prcsbytero 



Nar 



Ci) R.;glonem lUam viilj^o vocant Im^^eriwnConiaijchie ^ quod fub Ce«- 

 fnijcbo Principc maximc cogujta fuit. Huic Celiin-Sirin fucccdir, vt iam 

 nomcn iflhiic amplius ininime conucEiiar. (i^ Viiicfis EpJftoiam in itr Hijia- 

 rit dtr Gelthrjimkeit unjerer Zeiten p. 385. cc Af^orutn Lip£ iapple» 

 Se&. l. T. IX. p. a», et Av^h ipCi ad A, 1731. p. 297. 



