334- DK LITTERJTFRA MANOirRICJ. 



10. tjfh. 



11. pgj^ vt Perficum /o , qiiod .1 is licteris La- 



tiuis fcriberc foleo. 



12. ;. 



13. kh.gh.hh. Diffcit a fecimda littera , primo, 

 qiiod lunuhi ad vcrticem n)inus iii circellrm reflc- 

 «flitur : fecundo , quod in medio formam fuam fer- 

 li:it : tertio , quod non iisdcm vocalibus fcmper iun- 

 gitur, quibus fecundn , quarto quod durius in gut- 

 ture pronunciatur. Solet etiam iine lunula ad ver- 



ticcm (cribi : tum vero magis incuruatur caput -^ 



vt difforat a quint.i littera. In mcdio occurrit quo- 



que duplicata 3 ^'^i fuperius caput fempcr paullo 



e(l minus, qu:uii inferum. Tum vero ^vt pronun- 

 ciatur : neque a me inucnta eft aliqiia in voce , nifi 

 fi praecederet ;;. e. g. Ang-kuri, TJchifig-ki/ , 

 Seng-kky Keng-kun. 



14. k. g. ch. Conucnit partem ciim fecundae, par- 

 tem cum praecedentis natura litterae. 



15. r. 



i5. /, IV. Reuera duac litterae funt, fcd pro ra- 

 tione vocalium inier fe pcrmiftae, quod ex tabu- 

 lis fequentibus planius cognoicetur. 



17. zh. 



18. /, inolle, vt apud Germanos. 



19- g.h vt Arabicum ^, quod gj fcribcre foleo, 

 Italico fono proiiunciandum. 



Nota. 



