^64. LE LEXieO SimCO Cii gv^y. 



Jh (lufiam sii.) duo chara&eres extemn fmiiUtHdine ^ ir^X^?^ 

 ini clvanKflcrcs intcr le comparad adfimiliuidincniexilant, 

 diefla illuftratione corum minoribus litteris. Si(;inceteris, 

 t iii vltima quidem fex charadlercS inter fe conferiirvtur. 



Nouum deinde caput 0-S iSjdfe. f''^ ii^^x^tm fcre tra- 



dat.Pars veio tertia T^ JH^ ^^ "^^ i«^i><f chc, tii , 

 tonorum artis direcfa explanatio Mcx\Ht\\\; ^ cui pars quajr- 

 ta fubiuni^itur ^S^ § ^^ "^'l^ yfin ja\ toni* 



f^m« renrulariiin , mo^Jii, index , et quinta quae poftre* 



ni'a.,'' |^( /J^ffl ^^"'Hp J^^ f^ ^^^''^ ^"- ^^ ^^^^ 



%ituc de ;{lQ<ftrina accentuum , <]uam tmti non iudica- 

 jumus, vt oper.ofc, exGuteremus, _Vide-interiitt,-fl^^,io 



Muiio Siiiico (8) de ea re diximus. " '*"^ — ' 



*■ Sed non polfum R. P. Parvcnini de iisdem iudicium 



•"reticerc. (9) Accentus, inquit, adhibiti fiipra fonos Eu- 



^'ropaebs res prorfus elt inutilis. Accentus enim Sinenfcs 



"non percipiuntiir ocuhs,fed aure difcuntur et vfu, funique 



^'quafi imperceptibiles in ore Siuorum, vti aidueitere po- 



"^^tiiilH , quando andiuilti leg^Uos loquentcsSniice. Magnus 



>'Oj:^^7«'e(l natione Tartarus oji-icntnlis , fcd nfttusPekini, 



"valde eruditus in Hbris et hngua. Diccsne iikim cantafTe 



"aut fibilaffc, vtAngh? fi quispluropaeus loqucndoSinice 



bene ordinet phrafin, id efl:, nqn illam imiertat, femper 



intcUigetur a Sinis etiamfi pcccct contra acccntus pim ^ 



xam , cni , ju. Sed fi transponat verba nuhns capiet , nqn 



enimcrit loquela Sinica. DE 



C8} T. I. p. ii.feq. (9) In epiftola ad me Pekiui jo.lul. 1734 datt. 



tc 



u; 



